Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
infobox'siz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Şu'arâ Suresi

WikiShia sitesinden
(Şuara Suresi sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Şu'ara Suresi
Şu'ara Suresi.png
Anlamı Şairler
Başka İsmi “ta-sin-mim”, “Camia”
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 47
Sure Numarası 26
Cüz 19
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 227
Kelime Sayısı 1223
Harf Sayısı 5630

Şuara suresi (Arapça: سورة الشعراء) adını, 224. ayetinde geçen ve "şairler" anlamına gelen "Şuarâ" kelimesinden almıştır. Müşrikler, Kur'an'ın bir şair tarafından meydana getirilmiş olduğunu iddia ediyorlardı.

Bu surede, Hz. Peygamber'in (s.a.a) öğretisi ile daha önceki peygamberlerin öğretilerinin özde birleştiği ve Kur'an'ın bir şair eseri olmadığı ispat edilerek, bu iddia çürütülmekte ve reddedilmektedir. Sure 227 ayettir. Mekke'de, Vâkıa suresinden sonra inmiştir. Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 26, iniş sırasına göre ise 47. suredir.

Tanıtım

  • İsimlendirilmesi

Surede, şairlerin durumundan ve hak ile batıl yönde söylenen şiirlerden bahsedildiği için bu adı almıştır. Surenin ikinci adı ise ta-sin-mimdir, zira sure mukatta veya esrarlı denilen harfler ile başlamaktadır. [1]

  • Nüzul Sırası ve Yeri

Şuara suresinin son dört ayeti hariç, tüm ayetleri Mekke’de nazil olmuştur. Bundan dolayı Mekki surelerden sayılmaktadır. [2]

  • Ayet Sayısı ve Diğer Özellikleri

Sure, nüzul sırasına göre Peygamber Efendimiz’e (s.a.a) nazil olan, kırk yedinci suredir. Şuara suresi Mushaf’taki sıralamaya göre, yirmi altıncı suredir. [3] Sure Kur’an-ı Kerim’in on dokuzuncu cüz’ün de yer almaktadır.

Surenin bir diğer adı ise Camiadır, zira çeşitli ve farklı konulardan bahsettiği gibi bazı peygamberlerin, kavimlerin ve milletlerin durumundan da bahsetmektedir. Mushaf’taki resmi sıralamada yirmi altıncı, nüzul sırasına göre ise kırk yedinci suredir. Kufe, Şam ve Medine karilerine göre 227 ayet, başka karilere göre ise 226 ayettir, ancak birinci görüş daha doğru ve meşhurdur. Kelime sayısı 1.223, harf sayısı ise 5.630’dır. Boyut olarak mesani ve orta surelerdendir. Tam olarak yarım cüzdür.[4] Şuara suresi, Mukatta harfleri olan ‘‘Ta-Sin-Mim’’ ile başladığı için ‘‘Tavasin’’ surelerinden sayılmaktadır.[5]

İçeriği

Bu sure, farklı ve çeşitli konuları içermektedir. Örneğin: tevhit, ahiretten korku, Hz. Muhammed’e (s.a.a) vahyin tasdiki, peygamberi tekzip etmeninin dünya ve ahiretteki akıbetinden sakındırılması ve herkesin koşarak Resulullah’a (s.a.a) iman etmesi gerektiği beyan edilmektedir.

El-Mizan tefsiri, surenin asıl hedefinin; kavminin yalanlama ve iftiraları karşısında Peygamber Efendimiz’e (s.a.a) teselli vermek olduğuna inanıyor. El-Mizan tefsirinin yazdığına göre; sure, geçmiş peygamberlerin öykülerini, peygamberlere düşman olanların akıbetini ve peygamberi inkâr edenlere uyarı niteliği taşımaktadır. [6] Tefsir-i Numune, Şuara suresinin içeriğini üç ayrı bölümde ele almıştır:

  • Birinci Bölüm: Kur’an’ın azameti, Peygamberi teselli etmek, Tevhid ve Allah’ın sıfatları;
  • İkinci Bölüm: Hz. Nuh (a.s), Hz. İbrahim (a.s), Hz. Lut (a.s), Hz. Hud (a.s), Hz. Salih (a.s), Hz. Şuayb (a.s) ve özellikle de Hz. Musa (a.s) gibi peygamberlerin öyküsü, peygamberleri inkâr edenlerin yanlış mantık yürütmeleri ve onların yürüttüğü yanlış mantığın Allah Resulü’nü (s.a.a) inkâr edenlerin yürütmüş olduğu yanlış mantığa benzemesi ve geçmiş peygamberleri inkar edenlerin akıbeti;
  • Üçüncü Bölüm: Önceki bölümlerden sonuç alınması, Peygamber Efendimiz’e (s.a.a) İslam dinine davet ve müminlere karşı nasıl davranması gerektiği noktasında tavsiyeler, peygamberi teselli etmek ve müminlere müjde. [7]

Ayrıca Hz. Musa (a.s) ve Hz. Harun’un (a.s) Firavun ve büyücülerle mücadelesi, Hz. İbrahim’in (a.s) babası (amcası) ve kavmi ile mücadelesi, Hz. Salih’in (a.s) Semud kavmi ile mücadelesi ve deve olayı, Hz. Nuh (a.s) ve gemi yapımı, Hz. Lut (a.s) ve kavminin durumu, Hz. Hud (a.s) ve Ad kavminin durumu ele alınmaktadır.[8]

Meşhur Ayetler

İnzar Ayeti

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ

Ve en yakın hısımlarını korkut. (Şu'arâ Suresi / 214)

Şii ve Sünni kitaplarında bu ayet-i kerime hakkında birçok rivayet nakledilmiştir. Şiiler, bu ayet-i kerimenin nüzulünün ardından Allah Resulü’nün (s.a.a) İmam Ali (a.s) hakkında söylemiş olduğu hadis-i şerifi, kendi mezheplerinin hak oluşuna kanıt olarak sunmaktalar. [10] Bu ayet-i kerimenin iniş zamanını, Peygamber Eefendimiz’in (s.a.a) peygamberliğe seçildiği ilk 3 yıl içinde olduğuna inanmaktadırlar. [11]

Bu ayet-i kerimenin nazil olmasının ardından, İslam peygamberi (s.a.a) kendi akrabalarını ve yakınlarını İslam dinine davet etmek ve korkutmakla görevlendirildi. Şii ve bazı Ehli Sünnet tefsirlerinin yazdığına göre; bu ayet-i kerimenin nazil olmasının ardından, Peygamber Efendimiz (s.a.a) kendi akraba ve yakınlarından 40 kişiyi yemeğe davet etti ve Müslüman olmalarını istedi ve şöyle söyledi: Her kim bana iman ederse, benim vasim ve ardılım olacaktır. O meclis de sadece İmam Ali (a.s), Allah Resulü’ne (s.a.a) iman getirdi. [12]

Fazilet ve Özellikleri

Mecmau’l-Beyan tefsirinde Allah Resulü’nden (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakledilmiştir: Her kim, Şu'arâ Suresi’ni okursa, ona Hz. Nuh (a.s), Hz. Hud (a.s), Hz. Şuayb (a.s), Hz. Salih (a.s), Hz. İbrahim (a.s), Hz. İsa (a.s) ve Hz. Muhammed’e (s.a.a) iman getirenlerin ve onları yalanlayanların sayısınca mükâfat verilecektir. [13]

Tarihi Rivayetler

  • Hz. Musa’nın (a.s) risaleti, Firavun ile konuşma, sihirbazlarla mücadele, İsrailoğullarının Hz. Musa (a.s) ile göç etmesi ve denizden geçmesi, Firavun ve taraftarlarının suda boğulması 10-68. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. İbrahim’in, kavmi ve Azer ile konuşması, Azer için istiğfar ve bağışlanma dilemesi 69-89. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Nuh’un (a.s) kavmiyle konuşması, Nuh kavminin sularda boğulması ve Nuh (a.s) ve yarenlerinin kurtuluşa ermesi 105-120. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Hud’un (a.s) Ad kavmi ile konuşması, Ad kavminin azaba duçar olması 123-143. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Salih’in (a.s) Semud kavmi ile konuşması, Semud kavminin azaba duçar olması 141-158. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Lut’un (a.s) kavmi ile konuşması, Lut kavminin azaba duçar olması 160-176. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Şuayb’ın (a.s) Ashâb-ı Eyke ile konuşması ve onların azaba duçar olması 176-189. Ayet-i kerimeler.
  • Allah Resulü’nün (s.a.a) yakın akrabalarını korkutmaya emredilme olayı 214-217. Ayet-i kerimeler.

Şu'ara Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Furkan Suresi
Şu'arâ Suresi Sonraki Sure
Neml Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an pejuhi, c 2, s 1244.
  2. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 15, s 179.
  3. Marifet, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, h.ş 1371, c 2, s 166.
  4. Daneşname-i Kur’an, c 2, s 1244.
  5. Ramyar, Tarih-i Kur’an, h.ş 1387, s 598.
  6. Allame Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 15, s 249.
  7. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 15, s 179 ve 180.
  8. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1244.
  9. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  10. Mevlayiniya ve Mümini, Tefsir-i Tatbikiyi Ayeti İnzar ez Nigahi Farigeyn, s 143.
  11. Mevlayiniya ve Mümini, Tefsir-i Tatbikiyi Ayeti İnzar ez Nigahi Farigeyn, s 145.
  12. Mevlayiniya ve Mümini, Tefsir-i Tatbikiyi Ayeti İnzar ez Nigahi Farigeyn, s 160 ve 161.
  13. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 7, s 286.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Darü’l- Kur’ani’l-Kerim, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Ramyar, Mahmud, Tarih-i Kur’an, Tahran, İntişarat-i Emir Kebir, h.ş 1387.
  • Saduk, İbn Babıveyh, Muhammed bin Ali, Sevabu’l-Amal ve İkabu’l-Amal, Kum, Daru’ş-Şerif er-Razi, h.k 1406.
  • Tabatabai, Seyyid Muhammed Hüseyin, el-Mizan fi Tefsiri’l-Kur’an, Kum, İntişarat-i İslami, h.k 1417.
  • Tabersi, Fadıl bin Hasan, Mecmau’l-Beyan, Tahkik, Muhammed Cevad Belaği, Tahran, Nasır Hüsrev, h.ş 1372.
  • Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, Merkez-i Çap ve Neşr-i Sazman-i Tebliğat-i İslami, c 1, h.ş 1371.
  • Mekarim Şirazi, Nasır, Tefsir-i Numune, Tahran, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, 10. Baskı. H.ş 1371.
  • Mevlayiniya, İzzetullah ve Muhammed Emin Mumini, Tefsir-i Tatabikiyi Aye-i İnzar ez Nigah-i Farigeyn, Pejuheşhayi Tefsir-i Tatbiki, h.ş 1394.