Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
infobox'siz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Vakıa Suresi

WikiShia sitesinden
(Vakı'a Suresi sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Vakıa Suresi
Vakıa Suresi.png
Anlamı Kıyamet, olay, hadise
Başka İsimleri -
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 48
Sure Numarası 56
Cüz 27
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 96
Kelime Sayısı 370
Harf Sayısı 1756

Vakıa suresi (Arapça: سورة الواقعة) adını ilk ayetinde geçen "Vâkıa" kelimesinden almıştır. Hadise, olay gibi anlamlara da gelen bu kelime, Kur'an'da kıyamet anlamında kullanılmıştır. 96 ayetten oluşan sure, Tâ-hâ suresinden sonra, Mekke'de nazil olmuştur. Mushaf’taki sıralamada 56, iniş sırasına göre 48. suredir.

Tanıtım

Surenin ilk ayetinde kıyamet sahnelerinden ve isimlerinden bahsedildiği için sureye “Vakıa” denmiştir. [1] Küfe karilerine göre ayet sayısı 96, Şam ve Hicaz karilerine göre 99, başka karilere göre ise 97’dir, ancak Kufe karilerinin görüşü daha doğru ve meşhurdur.

Sure, 370 kelime ve 1.756 harften oluşmaktadır. Mushaf’taki sıralamaya göre elli altıncı, nüzul sırasına göre ise kırk sekizinci suredir. [2] Sure, Mekke’de nazil olmuştur. Uzunluk ve hacim olarak mufassal surelerden ve tıval kategorisindendir. Bir hizbin yarısı kadardır. [3]

Konuları

Surenin 79. Ayetinde Kur’an’a dokunmak ve el sürmek için abdestli ve taharetli olunması konusunda önemli bir fıkıh hükmü açıklanmış ve taharetsiz ve abdestsiz dokunmanın haram olduğu beyan edilmiştir. “İza” ile başlayan “Zamaniye Surelerinin” ilkidir. Vakıa suresi, kıyamet gününü ve vukuunun kesin olduğunu ilan edip, nasıl yaşanacağı hakkında bilgi vererek başlamaktadır. Aynı zamanda cehennemliklerin (Ashab-ı Şimal), cennetliklerin ise (Ashab-ı Yemin) durumları Allah’ı tazim ve tesbih emri ile (kıyamet gününün vahşet dolu azabının tek kurtarıcısı unvanı ile Allah’a sığınmak ve Ondan yardım dileyerek, tesbih ve takdiste bulunmak) sona ermektedir.[4]

Sâbikûn Ne Demek

Vakıa suresi 7-10. ayet-i kerimeleri, Vakıa suresinin en meşhur ayetleridir zira insanları kıyamet gününde üç gruba ayırmaktadır. Vakıa suresi 10. ayet-i kerimesi, 3. grubun ismini السابقون السابقون iki kez tekrarlamıştır. Bu ayet-i kerime hakkında müfessirler arasında birçok konuşma geçmiştir. [6]

Seyyid Muhammed Hüseyin (Allame Tabatabai) Kur’an-ın diğer iki ayetinden şu neticeyi çıkarıyor; Birinci Sabikun’dan maksat; hayır işlerde yarışanlar ve öne geçenlerdir. İkinci Sabikun’dan maksat ise; Yüce Allah’ın mağfiretine ulaşmak için yarışanlar ve öne geçenlerdir. Zira insanın hayır işlerde yarışa girmesi, insanın Yüce Allah’ın mağfiretine ulaşmasına sebep olacaktır. [7]

Yine aynı şekilde şöyle söylenmiştir; Sabıkun’dan (Öne geçenler) maksat; İmam Ali’dir (a.s) zira Allah Resulü’ne (s.a.a) iman getirme konusunda herkesten öne geçmiştir ve herkesten önce iman etmiştir. [8]

Fazilet ve Özellikleri

Vakıa suresini okumanın fazileti hakkında birçok özellik beyan edilmiştir özellikle de Mecmau’l-Beyan tefsirinde, Peygamber Efendimiz’den (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakledilmiştir: Her kim Vakıa suresini okursa, bu şahıs gafillerden değildir diye yazılacaktır. [9] Yine aynı şekilde bazı rivayetlerde şu şekilde beyan edilmiştir: Her kim Vakıa suresini okursa, dara düşmez, sıkıntı çekmez, fakirleşmez. [10] İmam Sadık’tan (a.s) nakledilen bir başka rivayete göre ise Vakıa suresi İmam Ali’nin (a.s) suresidir ve her kim Vakıa suresini okursa, İmam Ali’nin (a.s) dostlarından olacaktır. [11]

Vakıa Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Rahman Suresi
Vakıa Suresi Sonraki Sure
Hadid Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, h.ş 1376, c 2, s 1254.
  2. Marifet, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, h.ş 1381, c 2, s 166.
  3. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, h.ş 1376, c 2, s 1254.
  4. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1254.
  5. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  6. Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 19, s 117.
  7. Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 19, s 117.
  8. Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 19, s 117.
  9. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 9, s 321.
  10. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 9, s 321.
  11. Şeyh Saduk, Sevabu’l-Amal, h.k 1406, s 117.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Şeyh Saduk, Muhammed bin Ali, Sevabu’l-Amal ve İkabu’l-Amal, Kum, Daru’ş-Şerif Razi, h.k 1406.
  • Tabatabai, Seyyid Muhammed Hüseyin, el-Mizan fi Tefsiri’l-Kur’an, Kum, İntişarat-i İslami, h.k 1417.
  • Tabersi, Fadıl bin Hasan, Mecmau’l-Beyan fi Tefsiri’l-Kur’an, Tahran, Nasır Hüsrev, h.ş 1372.
  • Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an (Bica) Merkez-i Çap ve Neşr-i Sazman-i Tebligat-i İslami, Birinci baskı, h.ş 1371.