Öncelik: b, kalite: c
linksiz
infobox'siz
navbox'siz
kaynaksız

Sad Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Sad Suresi
Sad Suresi.png
Anlamı Arap alfabesinde bir harf
Başka İsimleri Davud Suresi
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 38
Sure Numarası 38
Cüz 23
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 88
Kelime Sayısı 735
Harf Sayısı 3061

Sad Suresi (Arapça: سورة ص), sad harfiyle başladığı için sure bu adı almıştır[1]Surenin Arap alfabesinden bir harfle başlamasını, Araplara meydan okumak ve Kur'an'ın icazını (mucize oluşunu) ispat etmek için olduğunu ileri sürenler vardır.

Bu sureye Hz. Davud'un (a.s) hikayesine daha çok yer verildiği için "Davud Suresi" de denilmektedir. Sad Suresi, 88 ayettir. Kamer Suresi'nden sonra Mekke'de inmiştir. Mushaf’taki resmi sırasına ve iniş tarihine göre 38. suredir.[2]

Sad Suresi

Mukatta harflerle "ص" (sad) başlayan surelerdendir. Bu sure, mukatta harflerle başlayan yirminci suredir. Ayrıca yeminle başlayan üçüncü suredir (mukatta harfinden sonra Kur’an’a yemin edilerek sureye başlanmaktadır). Kufe karilerine göre 88, bazı karilere göre 85 ve bir takım başka karilere göre ise 86 ayettir, ancak Küfe karilerinin görüşü daha meşhur ve yaygındır.

Sure, 735 kelime ve 3.061 harften oluşmaktadır. Mushaf’taki resmi sıralaması ve iniş sıralamasına göre otuz sekizinci suredir. Sure, Mekke’de inen surelerdendir. Hacim olarak mesani surelerden olup, nispeten orta büyüklükte bir suredir. Bir hizip kadardır. Secde tilavetinin bulunduğu on dört sureden birisidir. Surenin 24. Ayetinde secde etmek müstahaptır.[3]

Sad Suresi'ni, Saffat Suresi'nin tamamlayıcısı olarak bilmektedirler zira konularının içeriği büyük oranda Saffat Suresi'nin içermiş olduğu konulara benzemektedir. [4]

Konuları

Sure'de Tevhit, Kur’an ve Kur’an’ın nüzulü konuları, müşriklerin Kur’an hakkındaki söz ve izharları, Kur’an üzerinde tedebbür etmenin gerekliliği, Hz. Davud (a.s) ve Hz. Süleyman’ın çocuklarının hikayesine işaret, Hz. Eyyub’un (a.s) hikayesi, şiddetli sıkıntılar karşısında sabır ve tahammülü, takvalılar ile kötülerin ve cehennemliklerin birbirleriyle kavga ve çatışmaları, Hz. Âdem’in (a.s) yaratılma hadisesi, Şeytan ve Allah’a itaatsizliğinden ötürü cennetten kovulması, beşeri aldatacağına dair yemin etmesi, Allah’ın kendi peygamberleri olan Hz. İbrahim, Hz. İsmail, Hz. İshak, Hz. Yakub, Hz. İlyas ve Hz. Zülkifl’i (aleyhimu’s selam) tanıtarak övmesi ve Nuh kavmi, Ad kavmi, Semud kavmi, Lut kavmi, Firavun ve Ashabu’l Eyke’nin ibret verici akıbetleri gibi konulara değinilmiştir.[5] Tüm inatçı düşmanların tehdit edilmesi ve Allah Resulü’nün (s.a.a) teselli edilmesi. [6]


İblis’in Allah’la Konuşması

Sad Suresi, 71 den 85. Ayet-i kerimeye kadar olan bölüm, Allah’ın İblis’e Hz. Âdem’e (a.s) secde etme emrine, İblisin secde etmekten kaçınmasına ve İblis’le Allah’ın konuşmasına yer vermektedir. İblisin karşı gelme nedeni: Bu ayet-i kerime’de Allah İblisten neden karşı geldiğini soruyor ve İbliste cevaben kendisini ateşten, Hz. Âdem’i (a.s) ise topraktan yarattığını, ateşin topraktan üstün olduğunu söylüyor. Allame Tabatabai Allah’ın bu sözünün tefsirinde ‘‘Hz. Âdem’i (a.s) kendi ellerimle yarattım’’ bu ibaretin insanın konumuna işaret ettiğine yani ‘‘Allah her şeyi bir başka şey için yaratmıştır ancak insanı ise kendisi için yaratmıştır’’ inanmaktadır. [8] Yine aynı şekilde Allame Tabatabai Şeytanın itaat etmemesinin nedenini, Allah’ın mutlak malikiyetini kabul etmediğinden dolayı olduğuna inanmaktadır. İşte sırf bu yüzden, Hz. Âdem’e (a.s) secde etmeyi doğru bulmadı ve itaat etmedi öyle ki bu durum tüm günahların kökü ve başlangıcı oldu. [9]

Şeytanın lanetlenerek kovulması ve kıyamet gününe dek mühlet verilmesi: Daha sonra Allah Şeytanı kovdu ve lanet etti. Şeytan bu durum karşısında Allah’tan kıyamet gününe dek mühlet istedi. Allah cevabında kıyamet gününe değil ‘‘Belli vakte’’ kadar Şeytana mühlet veriyor. Allame Tabatabai’nin görüşüne göre, Belli vakitten maksat; İnsanın Şeytana uymasına yani kıyametten öncesine dek olan zamana kadar olan zaman dilimidir. [10] İblisin İnsanları kandıracağına dair yemin etmesi ve İblis ve takipçilerine cehennemin vaat edilmesi: İblis Allah’ın izzet ve büyüklüğüne yemin ederek ‘‘Muhlesin’’ (Devâmlı hâlis olan) hariç İnsanları aldatacağına dair ant içiyor. Muhlesinden maksat yani; Allah Teâlâ onları kendi için halis kılmıştır ve hiç kimse hatta Şeytan dahi onlara yaklaşamaz. [11] Allah cevabında İblis’e ve takipçilerine cehennem vaadinde bulunuyor.

İniş Sebebi

İmam Bakır’dan (a.s) nakledilen bir rivayete göre Ebu Cehil bir grup Kureyşliyle birlikte Peygamber Efendimizin (s.a.a) amcası Hz. Ebu Talib’in (a.s) yanına gelerek, kardeşinin oğlu bize ve ilahlarımıza eziyet ve işkence ediyor dedi.

Onlar, Hz. Ebu Talib’ten (a.s) İslam Peygamberine (s.a.a) bizim putlarımıza karışmadığı sürece, bizde Muhammed’in (s.a.a) Allah’ına kötü söz kullanmayacağız diye söylemesini istediler. Hz. Ebu Talip (a.s) Allah Resulü’nü (s.a.a) evine davet etti ve onların sözünü söyledi.

Peygamber Efendimiz (s.a.a) cevabında şöyle buyurdu: Kâfirler şu cümleyi benimle söylemeye muvafık mıdırlar ve o cümle sayesinde tüm Araplardan öne geçmeye ve hükümet etmeye hazır mıdırlar? Ebu Cehil şöyle söyledi: evet muvafığız; hangi cümleyi söyleyeceğiz? Allah Resulü (s.a.a) şöyle buyurdu: «تقولون لا اله الاّ اللّه» La İlahe İllallah söyleyin yani ‘‘Allah’tan başka İlah yoktur deyin’’ orada hazır olanlar bu cümleyi işitir işitmez öyle bir vahşete kapıldılar ki ellerini kulaklarına koydular ve süratli bir şekilde oradan çıkarak şunları söylediler: Biz şimdiye kadar böyle bir şey duymadık bu yalandır. İşte tam o esnada Sad Suresi'nin ilk ayet-i kerimesi nazil oldu. [12] [13]

Fazilet ve Özellikleri

  • Günahtan korur: Peygamber Efendimiz’den (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakledilmiştir: Sad Suresi'ni okumanın sevabı, Allah’ın Hz. Davud’un (a.s) emrine verdiği dağların ağırlığından on kat daha fazladır ve Allah Teâlâ, Sad Suresi'ni okuyan herkesi küçük ve büyük günahlardan korur ve muhafaza eder.[14][15]
  • Peygamberler ve meleklerin mükâfatlarıyla mükâfatlanırlar: Yine aynı şekilde İmam Bakır’dan (a.s) şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Her kim Sad Suresi'ni Cuma akşamı yani Perşembe günü akşam okursa, peygamberler ve melekler dışında kimseye dünya ve ahiretten hiç vermediği kadar verir, Allah Sad Suresi'ni okuyanı, ailesini ve sevdiklerini cennete götürür. [16]

Tarihi Rivayetler ve Öyküler

  • Ad ve Nuh kavminin tekzibi, Firavun, Semud kavmi, Lut kavmi, Ashab-ı Eyke, Peygamberler ve onların azaba duçar olması. 12-16. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Davud’un (a.s) öyküsü: Hz. Davud’un birçok imkâna sahip olması, dağların ve onunla beraber olan kuşların tesbih söylemesi, Hz. Davud’un (a.s) hükümranlığının istikrarlığı.
  • Hz. Davud’un (a.s) hakemliği: iki kişinin Hz Davud’a (a.s) hakemlik için müracaat etmesi, Hz. Davud’un (a.s) davalılardan birini dinlemesi, Hz. Davud’un (a.s) cevabı, Hz. Davud’un (a.s) istiğfarı, Hz. Davud’un (a.s) yeryüzünde hilafeti. 17-27. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Süleyman’ın (a.s) öyküsü:
  • Asil atların Hz. Süleyman’a (a.s) verilmesi, Hz. Süleyman’ın (a.s) atlara ilgi göstermesi ve namazı unutması, güneşin dönmesi için emir vermesi. [17]

Diğer tefsirlere göre, Hz. Süleyman’ın (a.s) atlara ilgi göstermesi, atların yanına gitmesi ve atları sevmesi. [18]

  • Hz. Süleyman’ın (a.s) tahtına ceset atılması, Hz. Süleyman’ın (a.s) istiğfar ve tövbe etmesi, eşsiz bir hükümranlık için dua, şeytanların ve rüzgârın emir altına alınması, şeytanların Hz. Süleyman (a.s) için mimarlık ve dalgıçlık yapması. 30-40. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Eyyub (a.s) : Hz. Eyyub’un (a.s) çekmiş olduğu bela ve musibetler, Hz. Eyyub’un (a.s) ayağını yere vurması ve su fışkırması, ailesinin yeniden Hz. Eyyub’a (a.s) bağışlanması, eşine yüz darbe yerine sap demetiyle vurması ve yeminini bozmaması. 41-44. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. İbrahim (a.s), Hz. İshak (a.s), Hz. Yakup (a.s). Hz. İsmail (a.s), Hz. İlyas (a.s) ve Hz. Zülkifl’in (a.s) seçilmesi. 45-48. Ayet-i kerimeler.
  • Hz. Âdem’in (a.s) yaratılışı: Allah Teâlâ’nın meleklere İnsan yaratacağını söylemesi, meleklere Hz. Âdem’e (a.s) secde etmeleri emrini vermesi, İblisin Hz. Âdem’e (a.s) secde etmekten kaçınması, İblise neden Hz. Âdem’e (a.s) secde etmediğinin sorulması, İblisin cevabı ve kendini Hz. Âdem’den (a.s) daha üstün görmesi, İblis’in cennetten kovulması, İblis’in kıyamet gününe kadar Allah’tan mühlet istemesi, İblis’in isteğinin kabul edilmesi, İblis’in insanları aldatacağına dair yemin etmesi. 71-85. Ayet-i kerimeler.

Ahkam Ayetleri

Ayet Numarası Ayet Bab Konu
26 O halde insanlar arasında adaletle hükmet. Yargı Hak ve adalet üzere yargının gerekliliği

Sad Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Saffat Suresi
Sad Suresi Sonraki Sure
Zümer Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Şeyhu’l-İslami, Aşinayi ba Surehayi Kur’an, h.ş 1377, s 68.
  2. Marifet, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, h.ş 1371, c 2, s 166.
  3. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1248.
  4. Mekarim Şirazi, Bergozide-i Tefsir-i Numune, h.ş 1382, c 4, s 171.
  5. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1248.
  6. Mekarim Şirazi, Bergozide-i Tefsir-i Numune, h.ş 1382, c 4, s 171.
  7. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  8. Tabatabai, Tercüme-i Tefsir-i el-Mizan, h.ş 1370, c 17, s 358.
  9. Tabatabai, Tercüme-i Tefsir-i el-Mizan, h.ş 1370, c 17, s 360.
  10. Tabatabai, Tercüme-i Tefsir-i el-Mizan, h.ş 1370, c 17, s 361.
  11. Tabatabai, Tercüme-i Tefsir-i el-Mizan, h.ş 1370, c 17, s 361.
  12. Mekarim Şirazi, Nasır, Bergozide-i Tefsir-i Numune, h.ş 1382, c 4, s 172.
  13. Kummi, Ali bin İbrahim, Tefsir-i Kummi, h.ş 1363, c 2, s 228.
  14. Harrani, Haşim bin Süleyman, el-Burhan fi Tefsiri’l-Kur’an, h.ş 1389, c 4, s 639.
  15. Mekarim Şirazi, Nasır, Bergozide-i Tefsir-i Numune, h.ş 1382, c 4, s 172.
  16. İbn Babıveyh, Muhammed bin Ali, Sevabu’l-Amal ve İkabu’l-Amal, h.ş 1382, s 219.
  17. Tabatabai, Tefsir-i el-Mizan, Sad Suresi 31-33. Ayet-i kerimelerin tefsiri.
  18. Mekarim Şirazi, Tafsir-i Numune, Sad Suresi 31-33. Ayet-i kerimelerin tefsiri.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Daru’l Kur’ani’l Kerim, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • İbn Babıveyh, Muhammed bin Ali, Sevabu’l-Amal ve İkabu’l-Amal, Tercüme: Muhammed Rıza Ensari Mehallati, Kum, Nesim-i Kevser, h.ş 1382.
  • Behrani, Haşim bin Süleyman, el-Burhan fi Tefsiri’l-Kur’an, Kum, Müessese-i el-Bise, Kısmud-Diraseti’l-İslamiye, h.ş 1389.
  • Hameger, Muhammed, Sahtar-i Surehayi Kur’an-ı Kerim, Tehiyye Müessese-i Ferhengiyi Kur’an ve İtret-i Nuru’s-Sakaleyn, Kum, Neşr-i Nüşera, h.ş 1392.
  • Şeyhü’l-İslami, Cafer, Aşina-i ba Surehayi Kur’an, Peyami azadi, Tahran, h.ş 1377.
  • Tabatabai, Seyyid Muhammed Hüseyin, Tercüme-i Tefsir-i el-Mizan, Tercüme: Muhammed Bakır Musavi, Tahran, Bonyad-i İlmi ve Fikri-i Allame Tabatabai, h.ş 1370.
  • Kummi, Ali bin İbrahim, Tefsir-i Kummi, Daru’l-Kutub, Kum, h.ş 1363.
  • Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, Tercüme: Ebu Muhammed Vekili, Merkez-i Çap ve Neşr-i Sazman-i Tebligat-i İslami, h.ş 1371.
  • Mekarim Şirazi, Nasır, Ahmet Ali Babayi, Bergozide-i Tefsir-i Numune, Tahran, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, h.ş 1382.