Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
infobox'siz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Duhan Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Duhan Suresi
Duhan Suresi.png
Anlamı Duman
Başka İsimleri -
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 64
Sure Numarası 44
Cüz 25
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 59
Kelime Sayısı 346
Harf Sayısı 1475

Duhan suresi (Arapça: سورة الدخان), "duhan" kelimesi, duman anlamına gelmektedir. Surenin 10. ayetinde kıyametle ilgili olarak "duman"dan bahsedilmesi nedeniyle sure bu ismi almıştır. 59 ayetten oluşan sure, Mekke'de, Zuhruf suresinden sonra inmiştir. Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 44, iniş sırasına göre ise 64. suredir.

Surenin Tanıtımı

Sure, kâfirlerin duhan (duman) ile azap olunacağına dair ayetlerin (10. Ayetten 15. Ayete kadar) geçmesinden dolayı bu ismi almıştır. [1]Mukatta harflerle başlayan (ha-mim) yirmi beşinci sure, havamim surelerinin beşincisi ve yine yeminle başlayan surelerin beşincisidir. Küfe karilerine göre ayet sayısı 59, başka karilere göre ise 56 veya 57’dir, ancak birinci görüş daha doğru ve meşhurdur.

Kelime sayısı 346, harf sayısı ise 1.475’tir. Mushaf’taki resmi sıralamaya göre kırk dördüncü,[2] iniş sırasına göre ise altmış dördüncü suredir. Sure, Mekke’de nazil olmuştur. Hacim olarak mesani surelerden ve bir hizipten daha azdır.[3]

İçeriği

El-Mizan’da yazılanlara göre Duhan suresinin asıl hedefi; Kur’an’ın hakkaniyetinde tereddüt edenleri tehdit etmektir.

Duhan suresi, Kur’an’ın Kadir gecesinde Allah tarafından insanları hidayet etmek için nazil olduğunu beyan etmektedir; ancak kâfirler heva ve heveslerinden ötürü Kur’an’da şek etmekteler. Daha sonra onlar, dünyevi ve uhrevi azaplara duçar olacakları noktasında uyarılmaktadır. [4]

Tefsir-i Numune’ye göre Duhan suresi diğer Mekki sureler gibi genellikle akait konularından bahsetmiştir. Tevhid, Mead ve Kur’an, surenin üç asıl ana temasıdır; Buna ilave olarak kâfirlerin azapları, İsrailoğulları ve Hz. Musa’nın (a.s) öyküsü, Firavun ve kavmi, yaratılış felsefesi gibi konular ele alınmıştır.

Bu surede kıyameti inkâr eden kimselere değinilmekte, Allah’ın göklerde, yerde ve ikisi arasında olanları boşuna yaratmadığı ve herkesin ceza günü yaptıklarının karşılığını alacağı hatırlatılmaktadır. Kıyametin nişane ve sahneleri sergilenmekte ve günahkârların o günkü durumu tersim edilmektedir. Hz. Musa’nın (a.s) hikayesinin bir bölümüne değinilmekte, Firavun ve kavminin ibret verici akıbetleri gözler önüne serilmektedir.[5]

Tarihi Rivayetler ve Öyküler

İsrailoğulları ve Hz. Musa’nın (a.s) Öyküsü: Hz. Musa’nın (a.s) risaleti, Müminlerin Mısır’dan çıkması için Allah’ın emri, denizden geçiş, İsrailoğullarının kurtuluşu ve Firavunun sularda boğulması, İsrailoğullarının âlemlere olan üstünlüğü. 15-32. Ayet-i kerimeler.

Fazilet ve Özellikleri

Allah Resulü’nden (s.a.a) nakledilen bir hadis-i şerife göre; Her kim Duhan suresini Cuma akşamı (Perşembe günü akşam) okursa, günahları bağışlanır. [7]

Yine aynı şekilde İmam Sadık’tan (a.s) şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Her kim Duhan suresini farz ve sünnet namazlarında okursa, Allah Teâlâ onu kıyamet gününde müminlerin safında haşredecek, onu kendi arşının gölgesinde karar kılacak, amellerinin hesaplanmasında kolaylık tanıyacak ve amel defterini sağ eline verecektir. [8]

Mefatihu’l-Cinan kitabında yazılana göre; Ramazan ayının 23. Gecesi yani Kadir gecesi amellerinden bir diğerinin de Duhan suresini okumak olduğu belirtilmiştir. [9]

Duhan Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Zuhruf Suresi
Duhan Suresi Sonraki Sure
Casiye Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Mekarim Şirazi, Nasır, Tefsir-i Numune, h.ş 1374, c 21, s 144.
  2. Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, h.ş 1371, c 2, s 166.
  3. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, h.ş 1377, c 2, s 1250.
  4. Allame Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 18, s 129.
  5. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1250.
  6. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  7. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 9, s 91.
  8. Şeyh Saduk, Sevabu’l-Amal, h.k 1406, s 114.
  9. Kummi, Mefatihu’l-Cinan, Amal-i Mahsuse-i Şeb-i Bist ve Sevvum, s 324.

Bibliyografi