Cin Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Cin Suresi
Cin Suresi.png
Anlamı Cin
Başka İsmi -
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 40
Sure Numarası 72
Cüz 29
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 28
Kelime Sayısı 286
Harf Sayısı 1109

Cin suresi (Arapça: سورة الجن‎) ana temasının cinler hakkında olmasından dolayı bu adı almıştır. Bu surede insanların cinler hakkındaki bazı hurafe inançlarına değinilmekte ve onlara cevap verilmektedir. Daha sonra da İslam Peygamberinin (s.a.a) davetinin hem insan ve hem de cin taifesine yönelik olduğunu hatırlatmaktadır.

Cin Suresi

Cin suresine, surenin ana temasının (başından sonuna kadar) cinler hakkında (gözle görülmeyen varlık) olmasından dolayı bu ad verilmiştir. “Kul” kelimesiyle başlayan Makulat surelerinin beşinden ilkidir. Bu sure 28 ayet, 286 kelime ve 1109 harften ibarettir.

Mekke’de nazil olan Cin suresi, Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 72. iniş tertibine göre ise Kur’an’ın 40. suresidir. Bu sureMufassal” surelerden; yani Kur’an’ı Kerim’in kısa surelerinden olup, 29. cüzün üçüncü hizbinin ilk bölümünde yer almaktadır.

Konuları

Cin suresinin asıl ve ana teması, Kur’an’ın tilavetini işiterek, Kur’an’ın nüzul ve fesahatinden dolayı hayranlık duyan ve Kur’an’ın hayrete düşürücü kılavuzluğuna iman getiren, cin taifesinden birinin kıssasının şerhidir. Ayrıca bazı cin taifelerinin de insanlar gibi salih ve iman eden ve bazılarının ise kafir ve fesat çıkaranlardan olduğuna işaret etmektedir. Bu surede insanların cinler hakkındaki bazı hurafe inançlarına değinilmekte ve onlara cevap verilmektedir. Daha sonra da İslam Peygamberinin (s.a.a) davetinin hem insan ve hem de cin taifesine yönelik olduğunu hatırlatmaktadır.[1]


Önceki Sure
Nuh Suresi
Cin Suresi Sonraki Sure
Müzzemmil Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Kur'an Pejuhi kitabı Cin Makalesi-, s. 590, Bahaddin Hürremşahi; Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1259.
  2. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.