Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
infobox'siz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Mü'min Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Mü'min Suresi
Gafir Suresi.png
Anlamı İman etmiş insan
Başka İsimleri Gafir (bağışlayan), Tavl (güçlü), Ha-Mim ula (Arap harfleri)
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 50
Sure Numarası 40
Cüz 24
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 85
Kelime Sayısı 1228
Harf Sayısı 5109

Mümin suresi (Arapça: سورة المومن ) veya Gafir Suresi (سورة غافر); Firavun ailesinden olan mümin bir kişiden bahsedildiği için Mümin adını almıştır. Gafir (bağışlayan) ismini de, Allah’ın günahları bağışlayıcı sıfatından bahseden 3. ayetteki "gâfir" kelimesinden hareketle almıştır.

Bu sureye verilen adlardan bir diğeri de "Tavl"dır. Sure, 85 ayettir. Mekke'de, Zümer suresinden sonra inmiştir. Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 40, iniş tarihine göre ise 50. suredir. Mü'min suresi, "Hâ-Mîm" harfleriyle başlayan yedi surenin ilkidir.

Tanıtım

Bu sureye “Gafir” demelerinin nedeni, Gafir isminin Allah’ın isim ve sıfatlarından olduğundan ve ayrıca üçüncü ayetinde geçen “Gafiru'z-Zenb” kelimesinden aldığından dolayıdır. [1] Aynı zamanda rahmet, mağfiret ve umut vermesinin de “Gafir” olarak adlandırılmasında önemli bir rolü vardır.[2]

Firavun ailesinden olan mümin bir kişiden bahsedildiği için de, Mümin suresi adını almıştır.[3] "Tavl" da bu sureye verilen adlardan bir diğeridir.[4] Zira surenin üçüncü ayetinde Allah Teâlâ, “Zitavl” (güçlü) olarak tanıtılmıştır. Bu kelime de Allah’ın sıfat ve isimlerindendir. Surenin bir diğer adı ise “Ha-Mim ula”dır. Çünkü "Hâ-Mîm" harfleriyle başlayan yedi surenin ilkidir.

Gafir suresi "Hâ-Mîm" harfleriyle başlayan yedi surenin ilkidir. Bu surenin de dâhil olduğu "Ha-Him"le başlayan yedi sureye "Havamim" veya “Hamimat” (Hamim'ler) denir. Mukatta harfleriyle başlayan yirmi dokuz surenin yirmi birincisidir.

Kufe ve Şam karilerine göre 85, Hicaz karilerine göre 84 ve Basra karilerine göre ise 82 ayettir, ancak birinci görüş daha doğru ve meşhurdur. Sure 1228 kelime ve 5109 harften oluşmaktadır. Mushaf sırasına göre kırkıncı,[5] iniş sırasına göre ise ellinci suredir. Sure Mekke’de inmiştir. Hacim olarak mesani surelerden ve tam olarak yarım cüzdür.[6]Gafir suresi, Mekki surelerden olup, nüzul sırasına göre Allah Resulü’ne (s.a.a) nazil olan 60. Suredir. [7]

İçeriği

El-Mizan tefsirine göre Gafir suresinin asıl ekseni, Kur’an-ı ortadan kaldırmak için çalışan kâfirlerin cidal ve anlaşmazlıklarını batıl etmek için nazil olmasıdır. Hal böyleyken, Allah Teâlâ onlara vaat etmiş olduğu azapları hatırlatmaktadır. [8]

Bu surede, bazı ilahi sıfatlar açıklanmakta, insanlar Allah’a dua ve yakarışa çağrılmakta, duayı terk etmenin Allah katında tekebbür sayıldığı ve bundan sakınılması gerektiği istenmekte ve müminlerin ve peygamberlerin bazı duaları nakledilmektedir. İnsanın yaratılışına, mead, diriliş, haşır ve neşir konularına, Hz. Musa, (a.s) Hz. Harun (a.s), Firavun, Haman ve Karun hikayelerine değinilmektedir.[9]


Meşhur Ayetler

  • Duanın Kabul Olması

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ

Ve Rabbiniz dedi ki: Çağırın beni, icâbet edeyim size (Mü'min Suresi / 60)

Tefsir-i Numune’de bu ayet-i kerimenin açıklamasında, duanın önemi ve kabul olma şartlarıyla ilgili birçok rivayet nakledilmiştir: Dua ibadettir ve çoğunlukla duayla meşgul olan kimse, çoğunlukla ibadetle meşgul olan kimseden daha iyi ve daha hayırlıdır. Bu rivayetlerde şu şekilde beyan edilmiştir: Allah’ın katında birçok makam vardır ve o makamları elde etmek, sadece duayla olur. Dua etmek, Kur’an okumaktan daha iyidir. [11]

  • Dört Grubun Duası Kabul Olmaz:

1-Evinde oturup da Allah’tan rızık isteyen kimse.

2-Eşinden razı olmayan ve ondan kurtulmak için dua eden adam (ona şu şekilde söylenecektir; (boşanma hakkına sahip değil misin?)

3-Malını boş yere israf eden ve Allah’tan rızık isteyen kimse.

4-Şahit olmaksızın birine borç veren şahıs (borç alan, aldığı borcu inkâr ettiğinde). Bu şahsa şöyle söylenecektir; sana borç verdiğinde şahit tut diye demedim mi? [12]

Mü'min-i Al-i Firavun

Gafir suresi, 28-45. Ayet-i kerimeler ‘‘Mü'min-i Al-i Firavun’’ hikayesine yer vermektedir. Firavun’un amcasını oğlu ve aynı zamanda hazinedarı olan Mü'min-i Al-i Firavun, uzun yıllar tüm yaşamı boyunca imanını Firavundan gizlemiştir. [13] Firavun, her ne zaman Mü'min-i Al-i Firavun’dan şüphelenecek olsa, Mü'min-i Al-i Firavun takiye eder, tevriye yaparak canını muhafaza ederdi. [14] Hz. Musa (a.s) aleni olarak davete başladığında, sihirbaz ve büyücüler Hz. Musa’ya (a.s) iman ettiğinde, Mü'min-i Al-i Firavun’da Hz. Musa’ya (a.s) iman getirdi ve Firavun tarafından katledildi. Çarmığa gerilen Mü'min-i Al-i Firavun’un elleri ve parmakları kuruduğu halde, kavmine işaret ederek şöyle söylüyordu: Bana uyun, zira ben sizi rüşt ve kemal yoluna hidayet etmekteyim. [15]

Fazilet ve Özellikleri

Allah Resulü’nden (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakledilmiştir: Her kim Gafir suresini okursa, kıyamet günü ümitsizliğe kapılmayacaktır ve dünyada Allah’tan korkan kimselerden olarak haşredilecektir.

Yine aynı şekilde her kim Gafir suresini yazar ve bağın duvarına asarsa, o bağ yemyeşil olur ve rüşt eder, eğer her kim Gafir suresini mağazasına asarsa işleri açılır. [16]

Yine Peygamber Efendimizden (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakledilmiştir: Cennet bahçelerinde yürümek isteyen kimse, Gece namazında «حم» Ha-Mim ile başlayan sureleri okusun. [17]

Tarihi Rivayetler ve Öyküler

  • Nuh kavmine işaret ve ümmetlerin peygamberlerle muhalefet etmesi 5. Ayet-i kerime.
  • Hz. Musa’nın (a.s) risaleti: Firavun, Haman ve Karun’un davet edilmesi, Hz. Musa’ya (a.s) sihirbaz suçlaması, müminlerin katledilme fermanı.
  • Mü'min-i Al-i Firavun’un Öyküsü: Firavun’un Hz. Musa’yı (a.s) katletme kararı, Mü'min-i Al-i Firavun’un, Firavun’a cevabı, Semud, Ad ve Nuh kavimlerini akıbetleri konusunda korkutmak, Allah’ın ayetleriyle muhalefet etmekten korkutmak,
  • Firavun’un Allah’ı görmek için Haman’a yüksek bir kule yapmasını emretmesi, Mü'min-i Al-i Firavun’un, imana ve peygamberleri takip etmeye daveti, Hz. Musa’ya (a.s) kitap nazil olması. 23-54. Ayet-i kerimeler.

Mü'min Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Zümer Suresi
Mü'min Suresi Sonraki Sure
Fussilet Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 20, s 5.
  2. Râğıb el-Isfahânî, Mu'cemu'l-Müfredâti Elfazi'l-Kur'an, Gafera sözcüğünü açıklamasında, s 609.
  3. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 20, s 5.
  4. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, h.ş 1377, c 2, s 1249.
  5. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, h.ş 1377, c 2, s 1249.
  6. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, h.ş 1377, c 2, s 1249.
  7. Marifet, Ulum-i Kur’an, h.ş 1371, s 168.
  8. Tabatabai, Tercüme-i Tefsir-i el-Mizan, h.ş 1370, c 17, s 480.
  9. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1249.
  10. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  11. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 20, s 147.
  12. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 20, s 150.
  13. Mehallati, Reyahinu'ş-Şeriat, c 5, s 153.
  14. Meclisi, Biharu’l-Envar, h.ş 1362, c 75, s 402.
  15. Kummi, Tefsir-i Kummi, h.ş 1363, c 2, s 258; Meclisi, Biharu’l-Envar, h.ş 1362, c 13, s 162.
  16. Behrani, el-Burhan fi Tefsiri’l-Kur’an, h.ş 1389, c 4, s 741.
  17. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1358, c 21, s 224.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Behrani, Haşim bin Süleyman, el-Burhan fi Tefsiri’l-Kur’an, Kum, Müessese el-Bi’se, Kısmu’d-Diraseti’l-İslamiye, h.ş 1389.
  • Hameger, Muhammed, Sahtar-i Surehayi Kur’an-ı Kerim, Tehiyye Müessese-i Ferhengiyi Kur’an ve İtret-i Nuru’s-Sakaleyn, Kum, Neşr-i Nüşera, h.ş 1392.
  • Ragıb İsfahani, Hüseyin bin Muhammed, Müfredat-i Elfaz-i Kur’an, Saffan Adnan Davudinin katkılarıyla, Beyrut, Daru’ş-Şamiye, Birinci baskı, h.k 1412.
  • Tabatabai, Seyyid Muhammed Hüseyin, Tercüme-i Tefsir-i el-Mizan, Tercüme: Muhammed Bakır Musavi, Tahran, Bonyad-i İlm-i ve Fikri-i Allame Tabatabai, h.ş 1370.
  • Tabersi, Fadıl bin Hasan, Mecmau’l-Beyan, Tercüme: Haşim Resuli, Tahran, İntişarat-i Ferahani, h.ş 1358.
  • Kummi, Tefsir-i Kummi, Daru’l-Kitap, h.ş 1363.
  • Meclisi, Muhammed Bakır, Biharu’l-Envar, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, Tahran, h.ş 1362.
  • Mehallati, Zebihullah, Reyahinu'ş-Şeriat, Tahran, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye.
  • Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’ani, Tercüme: Ebu Muhammed Vekili, Merkez-i Çap ve Neşr-i Sazman-i Tebligat-i İslami, h.ş 1371.
  • Mekarim Şirazi, Nasır, Tefsir-i Numune, Tahran, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, h.ş 1371.
  • Mevlânâ, Celâleddîn-i Rûmî, Mesnevi, Sefir-i Erdehal, Tahran, h.ş 1392.