Ra'd Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Ra'd Suresi
Ra'd Suresi.png
Anlamı Gök gürültüsü
Başka İsmi -
Sınıfı Medeni
Nüzul Sırası 98
Sure Numarası 13
Cüz 13
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 43
Kelime Sayısı 854
Harf Sayısı 3541

Ra’d suresi (Arapça: سورة الرعد), adını 13. ayette Allah'ı tesbih ettiği bildirilen ve "gök gürültüsü" anlamına gelen "ra'd" kelimesinden almış, sahabe döneminden itibaren de sadece bu adla anılmıştır. Ra'd suresi, 43 ayettir. Mushaf'taki sıralamada 13, iniş sırasına göre ise 98. suredir.

Sure, içinde secde ayeti bulunan surelerden biridir. Surenin ana teması tevhit, mead ve vahiydir. Bu konularla ilintili olan evren ve insan nefsinin şaşırtıcı özellikleri, insanı geçmiş ve gelecektekilerin durumu üzerinde düşünmeye itmektedir.

Ra’d Suresi

13. Ayette gök gürültüsü anlamına gelen ve Allah’ı tesbih ettiği söylenen ra’d sözcüğünden dolayı sure bu adı almıştır. Ra’d suresi, mukatta harfleriyle (elif, lam, ra) başlayan yedinci suredir. Mushaf’taki sırasına göre on üçüncü, nüzul sırasına göre ise doksan sekizinci suredir.

Sure Medeni’dir. Boyut ve uzunluk olarak Enfal suresinden sonra mesani surelerin ikincisi ve Kur’an’ın nispeten orta boyutlu surelerindendir. Kur’an’ın yarım cüzünden azdır. Kufelilere göre ayet sayısı 43, Medinelilere göre 44, Basralılara göre ise 45’tir. Birinci sayı meşhur ve yaygındır. 854 kelimeye ve 3.541 harfe sahiptir. İçinde secde ayeti olan on dört sureden ikincisidir (15. Ayette secde etmek müstahaptır).

Konuları

Ana konu ve teması tevhit, mead ve vahiydir. Bu konularla ilintili olan evren ve insan nefsinin şaşırtıcı özellikleri, insanı geçmiş ve gelecektekilerin durumu üzerinde düşünmeye itmektedir.[1]



Önceki Sure
Yusuf Suresi
Ra'd Suresi Sonraki Sure
İbrahim Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1240.
  2. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Daru’l Kur’anu’l Kerim, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.