Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
infobox'siz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Haşr Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Haşr Suresi
Haşr Suresi.png
Anlamı Çıkaran
Başka İsmi Beni Nadir
Sınıfı Medeni
Nüzul Sırası 101
Sure Numarası 59
Cüz 28
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 24
Kelime Sayısı 448
Harf Sayısı 971
Haşr Suresi’nin Son 3 Ayetinin Fazileti

Haşr suresi (Arapça: سورة الحشر‎; Al-Hashr) Allah’ı tesbih (سَبَّحَ لله‌) ifadesiyle başlayan ve “Müsebbihât” diye bilinen yedi sureden biridir. [1] Bu surenin son üç ayeti Allah’ın Cemal ve Celal sıfatlarına, Esmaü’l Hüsna ve (Allah’ın) büyüklüğüne işaret etmektedir.

Beni Nadir (Nadir oğulları) Yahudilerinin yenilmesi ve sürgün edilişi olayı, bu surenin ana konularındandır. Savaşmadan Müslümanların eline geçen mal ve ganimetlerin bölüşümünün hükmü, münafıkların alameti ve Müslümanlara karşı münafıkça ve haince amellerinin ifşası ve melâmeti ve Muhacirlerin yaptıkları fedakârlıkların övülmesi ve temcidi, bu surenin diğer konularındandır.

İsimlendirilmesi, Ayetlerin Sayısı ve Nüzul Sebebi

Haşr suresi adını, 2. ayetteki "haşr" kelimesinden almıştır, bu ayette İslam düşmanı ve anlaşmaları bozan Beni Nadir (Nadir oğulları) Yahudilerinin sürgün edilişinden bahsedilmektedir. Dolayısıyla bu surenin diğer ismi de Beni Nadir suresidir.[2]

Bu sure 24 ayet, 445 kelime ve 1913 harften ibarettir. [3] Medeni olan bu sure, Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 59. iniş tarihine göre ise 101. suredir. [4] Haşr suresi lafız ve hacim bakımından kısa surelerden, yani “Mufassal” surelerdendir, ancak Mufassal sureler içinde de “Tival” surelerden sayılmakla birlikte, yaklaşık yarım hizb’dir.[5]

Ek Bilgiler

Haşr suresi, Allah’ı tesbih (سَبَّحَ لله‌) ifadesiyle başlayan “Müsebbihât” diye bilinen yedi sureden biridir. Bu surenin özelliklerinden biri, son üç ayetinin Allah’ın Cemal ve Celal sıfatlarının, Esmaü’l Hüsna ve Uzması’nın Camisi (kapsaması) olmasıdır. Beni Nadir (Nadir oğulları) Yahudilerinin yenilmesi ve sürgün edilişi olayı, bu surenin ana konularındandır.

Savaşmadan Müslümanların eline geçen mal ve ganimetlerinin taksiminin hükmü, münafıkların alameti ve Müslümanlara karşı münafıkça ve haince amellerinin ifşası ve melâmeti ve Muhacirlerin yaptıkları fedakârlıkların övülmesi ve temcidi, bu surenin diğer konularındandır. Haşr suresinin başlangıcı ve sonu arasında özel bir bağ bulunmaktadır; yani bu sure Allah’ı zikir ve takdis ile başlamakta ve bu tesbih ve takdisle de son bulmaktadır.

Tarihi Rivayetler ve Öyküler

  • Beni Nadir Yahudilerinin, Müslümanlar karşısında yenilgiye uğraması ve sürgün edilmesi (Ayet/2).
  • Münafıkların, Yahudilerle işbirliği yapacaklarına dair yalan vaatte bulunması (11 ve 12. Ayetler).

İniş Sebebi: Yahudilerin Müslümanlar Aleyhine Komplo Kurması

Ana Madde: Beni Nadir Gazvesi

Peygamber Efendimiz (s.a.a) Medine’ye hicret ettiğinde, Medine’de yaşayan Yahudi kabileleriyle yani Beni Nadir, Beni Kurayza ve Beni Kaynuka ile barış anlaşması imzaladı. Fakat Medine Yahudileri, Allah Resulü (s.a.a) ile imzalamış oldukları barış anlaşmasını, özellikle bu üç yerde ihlal ettiler:

1-Yahudilerin büyüğü olan ‘‘Kab bin Eşref’’in, Uhud savaşı sonrasında Peygamber Efendimiz’i (s.a.a) yok etmek için Ebu Süfyan ile ittifak anlaşması imzalaması, bu olay vahiy yoluyla Allah Resulü’ne (s.a.a) bildirildi. 2-Yahudi Beni Nadir kabilesinden ‘‘Amr bin Cehhaş’’ adlı birinin, Peygamber Efendimiz’e (s.a.a) suikast düzenlemek için komplo kurması. 3-İslam peygamberi (s.a.a) aleyhine iftira ve hakaret içerikli şiirler okumaları.

Medine’de bulunan Yahudi kabilelerin kurmuş oldukları tüm bu komploların ardından, Müslümanlardan oluşan İslam ordusu, Yahudilerin yaşamakta olduğu sağlam ve dayanıklı kaleyi ablukaya alarak, kalenin etrafında bulunan hurma bağlarını ateşe verdi. İslam ordusu tarafından kuşatılan kale, birkaç gün içinde kan dökülmeden fethedildi ve Yahudiler teslim oldu.

Kazanılan bu zaferin ardından, İslam Peygamberi’nin (s.a.a) önerisi üzerine Yahudiler Medine’yi terk etti. Yahudiler, bazı eşyalarını yanlarında götürdüler bazı eşyalarını da imha ettiler. Bir grubu Şam’a, bir grubu Hayber’e ve bir grubu da Hira’ya gitti. [7]

Fazilet ve Özellikleri

Allah Resulü’nden (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakledilmiştir: Her kim Haşr suresini okursa, cennet ve cehennem, arş, kürsü ve hicapları, yedi gök, yedi yer, hava, rüzgârlar, kuşlar, ağaçlar, dağlar, ay, güneş ve melekler ona selam ve salâvat gönderirler ve onun için bağışlanma talebinde bulunurlar, eğer Haşr suresini okuduğu gündüz veya gece dünyadan göçerse şehit sayılır. [8]

İmam Sadık’tan (a.s) şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Her kim ikindi vakti Rahman ve Haşr surelerini okursa, Allah Teâlâ sabaha kadar onu koruması için bir melek memur eder. [9]

Haşr Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Mücadele Suresi
Haşr Suresi Sonraki Sure
Mümtehine Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Hürremşahi, Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, h.ş 1377, c 2, s 1254 ve 1255.
  2. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1254 - 1255.
  3. Ebu’l-Futuh Razi, Ravzu’l-Cenan ve Ruhu’l-Cenan, c 19, s 94.
  4. Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, h.ş 1371, c 1, s 168.
  5. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1254 - 1255.
  6. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  7. Mekarim Şirazi, Bergozide-i Tefsir-i Numune, h.ş 1382, c 5, s 132 ve 133.
  8. Şeyh Saduk, Sevabu’l-Amal, h.ş 1382, s 117.
  9. Tabersi, Tercüme-i Tefsir-iMecmau’l-Beyan, Neşr-i Ferahani, c 24, s 305.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Daru’l Kur’ani’l Kerim, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Behrani, Haşim bin Süleyman, el-Burhan fi Tefsiri’l-Kur’an, Müessese-i el-Bi’se, Kısmu’d-Dirasati’l-İslamiye, Kum, h.ş 1389.
  • Şeyh Saduk, Muhammed bin Ali, Sevabu’l-Amal ve İkabu’l-Amal, Muhammed Rıza Ensari Mahallati, Kum, Nesim-i Kevser, h.ş 1382.
  • Tabersi, Fadıl bin Hasan, Tercüme-i Tefsir-i Mecmau’l-Beyan, Tahran, Neşr-i Ferahani, Bi’ta.
  • Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, Bi’ca, Merkez-i Çap ve Neşr-i Sazman-i Tebligat-i İslami, Birinci baskı, h.ş 1371.
  • Mekarim Şirazi, Nasır, Bergozide-i Tefsir-i Numune, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, Tahran, h.ş 1382.