Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
infobox'siz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Tur Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Tur Suresi
Tur Suresi.png
Anlamı "Tûr", Hz. Musa'nın (a.s) on emri almak üzere çıktığı dağın adıdır
Başka İsimleri -
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 76
Sure Numarası 52
Cüz 27
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 49
Kelime Sayısı 313
Harf Sayısı 1324

Tûr suresi (Arapça: سورة الطور) adını ilk ayetinde geçen "Tûr" kelimesinden almıştır. Tûr, Hz. Musa'nın (a.s) on emri almak üzere çıktığı dağın adıdır. Yüce Allah, surenin ilk ayetine Tûr Dağı üzerine yemin ederek başlamaktadır. 49 ayetten oluşan sure, Secde suresinden sonra, Mülk suresinden önce, Mekke'de inmiştir. Mushaf’taki sıralamada 52, iniş sırasına göre ise 76. suredir. [1]

Tanıtım

Sure, adını ilk ayetinde geçen "Tûr" (وَالطُّورِ) kelimesinden almıştır. Allah Teâlâ, surede Hz. Musa’nın tecelligâh ve miad yeri olan mukaddes Tur dağına yemin etmiştir. [2] Yeminle başlayan sekizinci suredir ve Zariyat suresi gibi beş konuya yemin ederek sureye başlamıştır. Allame Tabatabai şöyle söylemiştir: Tur dağından maksat; Hz. Musa’ya (a.s) vahiy nazil olan dağdır. [3]

Küfe ve Şam karilerine göre 49, [4] Hicaz karilerine göre 47 ve başka karilere göre ise 48 ayettir ancak birinci görüş daha meşhur ve yaygındır. Mushaf’taki sıralamaya göre elli ikinci, iniş sırasına göre ise yetmiş altıncı suredir. Sure Mekke’de inen surelerdendir. [5] 313 kelime ve 1324 harften oluşmaktadır. [6] Mufassal surelerden olup, nispeten küçük ve hizbin bir bölümü anlamına gelen tıval sureler kategorisindendir.[7]

İçeriği

El-Mizan Tefsiri’nin yazdığına göre; Tur Suresi’nin asıl ekseni, hakka karşı inat eden kimseleri tehdit etme üzerine dönmektedir.

Bu sure, kâfirleri kıyamet gününde kendileri için hazırlanmış azap ile korkutarak, surede beyan edilen yeminlerle vaat edilen azabın kesin olduğunu ilan etmektedir.

Sure, daha sonra azabın bazı özelliklerini beyan ederek, cennetliklere sunulan nimetlerden bazılarını açıklamaktadır.

Ondan sonrada, Peygamber Efendimiz’in (s.a.a) nübüvvetini inkâr edenleri ve töhmet altında bırakanları kınayarak azarlamaktadır.

Bu sure, son olarak Allah Resulü’ne (s.a.a) Yüce Allah’ı tesbih etme fermanı vermektedir. [8]

  • 1-16. ayet-i kerimeler, Allah Teâlâ’nın kıyamet azabının kesin ve kati olduğuna dair yaratıklara ve görüngülere art arda yeminleriyle başlamaktadır.
  • 17-28. ayet-i kerimeler, kıyamet gününde ki cennet nimetlerinden ve İlahi nimetlerden bahsetmektedir.
  • 29-34. ayet-i kerimeler, Peygamber Efendimiz’in (s.a.a) nübüvvetinin doğruluğundan ve Peygamberimize (s.a.a) düşman olanların itham ve suçlamalarına özet olarak cevap vermektedir.
  • 35-43. ayet-i kerimeler, Tevhid hakkındadır.
  • 44-47. ayet-i kerimeler, mead ve kıyamet gününün özellikleri hakkındadır.
  • Daha sonra yalancılar ve tekzip ediciler cehennem azabıyla tehdit edilmektedir.
  • Sonra, surenin son 2 ayet-i kerimesi, cennetteki nimetleri sıralanmakta ve Hz. Resulullah (s.a.a) hamt, tesbih, dua ve gece ibadetlerine davet edilmektedir. [9]

Tur Dağının Yeri

Tefsir-i Kummi’de yazılana göre; Tur ‘‘Tur-i Sina’’ olarak bilinen bir bölgede bulunan dağın adıdır. [11]

Tur-i Sina veya Sina Yarımadası, Mısır’ın kuzeydoğusunda Akabe ve Süveyş kanalı arasında yer almaktadır. [12]

Pertuyi ez Kur’an kitabında, Ferheng-i Muin sözlüğünden naklen şöyle yazmaktadır: Tur sözcüğü, Tevrat ve İncil’de zikredilmemiştir. Kur’an’dan önce hiçbir dağ, Tur dağı olarak adlandırılmamıştır. Şimdi de o bölgede, Tur dağı adında bir dağ bulunmamaktadır. [13]

Fazilet ve Özellikleri

Allame Tabersi, Allah Resulü’nden (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakletmiştir: Her kim Tur suresini okursa, onu cehennem azabından korumak ve cennete yerleştirmek, Allah Teâlâ’ya farz olur. [14]

Allame Tabersi, yine aynı şekilde şöyle bir rivayet nakletmiştir: Peygamber Efendimiz (s.a.a) akşam namazında Tur suresini kıraat ederdi. [15]

Sevabu’l-Amal kitabında, İmam Bakır (a.s) ve İmam Rıza’dan (a.s) şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Her kim Tur suresini okursa, Yüce Allah ona dünya ve ahiret hayrını verir. [16]

Tur Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Zariyat Suresi
Tur Suresi Sonraki Sure
Necm Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Hürremşahi, Daneşname-i Kur’an, h.ş 1377, c 2, s 1252.
  2. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1374, c 22, s 408.
  3. Allame Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 19, s 6.
  4. Allame Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 19, s 5; Mekarim Şirazi, Tefsr-i Numune, h.ş 1374, c 22, s 405.
  5. Allame Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 19, s 6; Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1374, c 22, s 405.
  6. Hürremşahi, Daneşname-i Kur’an, h.ş 1377, c 2, s 1252.
  7. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1252.
  8. Allame Tabatabai, el-Mizan, h.k 1417, c 19, s 5 ve 6.
  9. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1374, c 22, s 407 ve 408.
  10. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  11. Kummi, Tefsir-i Kummi, h.ş 1367, c 2, s 321.
  12. Taligani, Pertuyi ez Kur’an, h.ş 1362, c 4, s 164 ve 165; Mustafavi, Tefsir-i Ruşen, h.ş 1380, c 16, s 48.
  13. Taligani, Pertuyi ez Kur’an, h.ş 1362, c 4, s 164.
  14. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 9, s 45.
  15. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 9, s 45.
  16. Şeyh Saduk, Savabu’l-Amal, h.k 1406, s 116.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Saduk, İbn Babıveyh, Muhammed bin Ali, Sevabu’l-Amal ve İkabu’l-Amal, Kum, Daru’ş-Şerif Razi, h.k 1406.
  • Taligani Seyyid Mahmud, Pertuyi ez Kur’an, Tahran, Şierket-i Sehamiyi İntişar, Dördüncü baskı, h.ş 1362.
  • Tabatabai, Seyyid Muhammed Hüseyin, el-Mizan fi Tefsiri’l-Kur’an, Kum, İntişarat-i İslami, h.k 1417.
  • Tabersi, Fadıl bin Hasan, Mecmau’l-Beyan fi Tefsiri’l-Kur’an, Tahran, İntişarat-i Nasır Hüsrev, h.ş 1372.
  • Kummi, Ali bin İbrahim, Tefsir-i Kummi, Tahkik: Seyyid Tayyib Musavi Cezayiri, Kum, Daru’l-Kitap, Dördüncü baskı, h.ş 1367.
  • Mekarim Şirazi, Nasır, Tefsir-i Numune, c 1, Tahran, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, Birinci baskı, h.ş 1374.