Nas Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Nas Suresi
Nas Suresi.png
Anlamı İnsanlar
Başka İsmi Muavvize
Sınıfı Mekke
Nüzul Sırası 21
Sure Numarası 114
Cüz 30
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 6
Kelime Sayısı 20
Harf Sayısı 78

Nas Suresi (Arapça: سورة الناس), Kur’an-ı Kerim’in Mekke’de nazil olan surelerinden olup, Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 114. (yani son sure), iniş tertibine göre ise Kur’an’ın 21. suresidir. Bu sure müminlere vesveseler karşısında Allah-u Teâlâ’ya sığınmayı emretmektedir. Allah Resulünün (s.a.a) İmam Hasan (a.s) ve İmam Hüseyin (a.s) (nazar ve belalardan uzak tutmak) için Nas suresini okuduğu rivayet edilmiştir.[1]

İsimleri

Nas

Nas suresi, birinci ayetinde Allah Resulü ve müminlere insanlardan insanların Rabbine sığınmayı öğrettiği için bu adı almıştır; “Kul euzu bi Rabbi'n-Nas” (tercüme: İnsanların Rabbine, insanların hükümranına, insanların ilahına sığınırım).[2]

Muavvize

Ana Madde: Muavvizeteyn

İnsanlar Nas suresini okumakla kendilerini şeytani vesveselerden korudukları ve Allah’a sığındıkları için bu adla anılmıştır. Nas ve Felak Suresine "Muavvizeteyn" de denilmektedir. Allah Resulü (s.a.a) Nas ve ve Felak surelerini okuyarak İmam Hasan (a.s) ve İmam Hüseyin’i (a.s) (nazar ve belalardan uzak tutmak) koruduğu rivayet edilmiştir. Ayrıca İbn Mesud gibi sahabelerden bazıları bu iki surenin Kur’an suresi değil; dua olduğunu zannetmişlerdir.[3]

Muşakşaka

Hassas durumlarda insanın ağzından çıkan kelama "şakşaka" denmektedir. İnsan tehlike hissettiği anda bu tehlikeden kurtulmak ve Allah’a sığınmak için bu sureyi okuduğundan dolayı "muşakşaka" adını almıştır. Felak suresi Nas suresiyle birlikte “muşakşıkateyn” adlarıyla da anılmaktadır.[4]

Dört Kul

Ana Madde: Dört Kul

Nas suresi “Kul” kelimesiyle başlayan diğer üç sureyle birlikte (Kafirun, İhlas ve Felak) “dört Kul” sureleri olarak adlandırılmıştır.[5]



Önceki Sure
Felak Suresi
Nas Suresi Sonraki Sure
-

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1271 - 1272.
  2. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1271 - 1272.
  3. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1271 - 1272.
  4. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1271.
  5. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1271.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.