Secde Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Secde Suresi
Secde Suresi.png
Anlamı Secde
Başka İsmi Medaci
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 75
Sure Numarası 32
Cüz 21
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 30
Kelime Sayısı 375
Harf Sayısı 1564

Secde suresi (Arapça: سورة السجدة), Kur'an-ı Kerim'in ayetlerini dinledikleri veya okudukları zaman Allah'a secde eden ve onu tesbih eden müminlerin bu vasıflarını ihtiva etmesi sebebiyle "Secde suresi" olarak adlandırılmıştır. Sure 30 ayettir. Mekke'de, Mü'minûn suresinden sonra inmiştir. Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 32, iniş tarihi bakımından ise 75. suredir.

Tanıtım

Bu surede kıraat edilmesi veya dinlenilmesi durumunda secdenin farz olduğu bir ayet bulunmaktadır (15. Ayet). Ayrıca okunması veya dinlenilmesi durumunda secde edilmesi gereken on dört sureden biridir,[1] ancak bu surelerden dört tanesinde secde etmek farz, diğerlerinde ise müstahaptır. Secde edilmesi farz olan bu surelere “Azaim” sureleri denir.

Bu surenin bir diğer adı "Medaci"dir (مضاجع). Bu kelime surenin 16. Ayetinde geçmiştir.[2] Mukatta harflerle başlayan (elif-lam-mim) on sekizinci suredir. Mushaf sırasına göre otuz ikinci,[3] iniş sırasına göre ise yetmiş beşinci suredir. Sure, Mekke’de nazil olmuştur. Ayet sayısı Basra karilerine göre 29, ancak meşhur ve yaygın olan görüşe göre 30’dur. Sure, 375 kelime ve 1.564 harften oluşmaktadır. Hacim olarak mesani ve nispeten küçük surelerdendir. Bir hizipten biraz daha küçüktür. Bu sure, Mukatta harfleriyle başlayan surelerdendir. [4]

İçeriği

Gökler, yeryüzü ve tüm evrenin 6 günde (aşamada) yaratıldığı, insanın topraktan yaratılışı ve insan türünün yaratılması, tevhit, mead, kıyamet sahneleri, kıyamete inanmayanların durumu, yeniden dünyaya geri dönme talebi, namaz, halis kulların gece gündüz ibadet ve yakarışları gibi konular bu surede ele alınmıştır.[5]

İmam Ali (a.s) Hakkındaki Ayetler

İmam Bakır’dan (a.s) şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Secde suresi 16. Ayet-i kerime, İmam Ali (a.s), onun takipçileri ve bizim Şialarımız hakkında nazil olmuştur. Zira onlar gecenin ilk vaktinde uyurlar, gecenin üçte biri geçti mi Allah’tan korkarak ona itaat ve ibadet meyli ve aşkı ile uykudan uyanırlar. [7]

Yine aynı şekilde 18. Ayet-i kerimenin tefsirinde şu şekilde söylenmiştir: Ayet, İmam Ali (a.s) ve Velid bin Ukbe bin Ebi Muit hakkında nazil olmuştur. Ayetteki müminden maksat; İmam Ali (a.s) fasıktan masat ise; Velid bin Ukbe’dir. Nakledildiğine göre günlerden bir gün Velid, İmam Ali (a.s) ile karşılaşır ve şöyle söyler: benim dilim senin dilinden daha açık, dişim ise senin dişinden daha keskindir. İmam Ali (a.s) cevabında şöyle der: Ey fasık, hayır öyle değildir. Bu karşılaşma sonrasında bu ayet-i kerime nazil oluverir. Bu rivayet, Ehlisünnet kaynaklarında da nakledilmiştir. [8]

Meşhur Ayetler

Üstat Ferşçiyan’ın ‘‘Yaratılışın 5. Günü’’ Tablosu

اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ…

Öyle bir Allah'tır ki gökleri ve yeryüzünü ve ikisinin arasında ne varsa hepsini altı günde yaratmıştır da sonra arşa hâkim olmuştur…( Secde Suresi / 4 )

Secde suresinin meşhur ayetlerinden biriside, gökleri ve yeryüzünü ve ikisinin arasında ne varsa hepsini altı günde yaratan Allah’tır diyen, 4. Ayet-i kerimedir. Bu ayet-i kerime, çok az bir farklılıkla bundan başka 6 surede daha zikredilmiştir. [9]

Fussilet suresinin 9. Ayetindeyse, Allah’ın yerküreyi 2 günde yarattığı beyan edilmiştir. Allame Tabatabai el-Mizan’da Fussilet suresi 9. Ayet-i kerimenin tefsirinde, yaratılış zamanı hakkında bahsetmiştir ve bu ayetteki günden maksadın bir zaman dilimi olduğuna kanaat getirmiştir. [10]

Tefsir-i Numune’de, günden maksadı; 24 saat olarak değil de, devran olarak çevirilmiştir. [11]

الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنسَانِ مِن طِينٍ

Öylesine mâbut ki her şeyin yaratılışını güzel ve tam yerinde yapmıştır da insanı da balçıktan yaratmaya koyulmuştur. ( Secde Suresi / 7 )

Tefsir-i Numunenin yazdığına göre bu ayet-i kerime ‘‘Nizam-ı Ahsen’’i beyan etmektedir; ancak burada şu soruyu sormak gerekir, nasıl oluyor da ‘‘Şer Meselesi’’ Nizam-ı Ahsen ile birlikte toplanılabiliyor? [12]

Allame Tabatabai de şöyle yazmaktadır: Her canlı varlığın kendisi için bir iyi tarafı vardır ve bundan daha kâmili düşünülemez. Ancak bazen bazı canlı varlıkları çirkin ve beğenilmeyen varlıklar olarak görüyorsak, aşağıdaki iki nedenden dolayıdır:

  • 1-Kötülük ve beğenilmezlik iyi bir tarafın bulunmamasından kaynaklanmaktadır. Örneğin; zalimin zulmü, fiillerden bir fiil olmasından ötürü çirkin değildir aksine hakkı batıl etmesinden ötürü çirkindir.
  • 2-Çirkinlik, herhangi bir canlı varlığı, başka bir canlı varlık ile kıyaslamamızdan kaynaklanmaktadır. İşte sırf bu kıyaslamadan ötürü, bize çirkin gelmektedir. Çirkinlik ve kötülük onun zatından kaynaklanan bir şey değildir. Örneğin; görünüşe göre diken, güle nispetle çirkindir. [13]

Fazilet ve Özellikleri

Secde suresini okumanın fazileti hakkında şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Her kim Secde ve Mülk surelerini okursa, aynı Kadir gecesini ihya etmiş gibidir. Yine aynı şekilde şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Her kim her Cuma akşamı (Perşembe gününün akşamı) Secde suresini okursa, Allah Teâlâ onun amel defterini sağ eline verir, geçmiş günahlarını bağışlar ve Muhammed Mustafa (s.a.a) ve Ehlibeyt’inin (a.s) dostlarından oluverir. [14] Yine aynı şekilde Secde suresini okumanın faziletlerinden bir diğeri de şudur: Her kim Secde suresini bir kâğıda yazıp üzerinde taşırsa ateşli hastalıklardan, soğuk algınlığından ve eklem ağrılarından âmânda olur. [15]

Tarihi Rivayetler ve Öyküler

Hz. Musa’ya (a.s) Tevrat’ın nazil olması. Ayet 23.

Secde Suresi Arapça ve Türkçe Meali


Önceki Sure
Lokman Suresi
Secde Suresi Sonraki Sure
Ahzab Suresi

Dış Bağlantılar

Monografi

Secde suresinin tefsiri kapsamlı tefsir kitaplarında gelmesine rağmen, müstakil olarak ta tefsir edilmiştir:

Molla Sadra Şirazi, Muhammed, Secde Suresi’nin Tefsiri, Tercüme; Rıza Recepzade, Tahran, Neşr-i Mihrap, h.ş 1362.

Kaynakça

  1. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c 2, s 1246.
  2. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 17, s 103.
  3. Marifet, Amuzeş-i Ulum-i Kur’an, h.ş 1371, c 2, s 166.
  4. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c 2, s 1246.
  5. Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1245–1246.
  6. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  7. Şeyh Saduk, Men La Yahduruhu'l Fakih, h.k 1413, c 1, s 482.
  8. Muhakkik, Numune-i Beyyinat der Şa’ni Nüzul’i Ayat, h.ş 1361, s 618.
  9. Araf 54. Ayet, Yunus 3. Ayet, Hud 7. Ayet, Furkan 59. Ayet, Kaf 38. Ayet ve Hadid 40. Ayet.
  10. Tabatabai, el-Mizan, Tercüme, h.ş 1374, c 17, s 549 ve 551.
  11. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1374, c 15, s 135.
  12. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 17, s 123 ve 124.
  13. Tabatabai, el-Mizan, Tercüme, h.ş 1374, c 16, s 373.
  14. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 8 s 508.
  15. Behrani, el-Burhan, c 4, s 385.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Daru’l Kur’ani’l Kerim, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Daneşname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Behrani, Seyyid Haşim, el-Burhan fi Tefsiri’l-Kur’an, Kum, Müessese-i Bi’set, birinci baskı, h.k 1415.
  • Şeyh Saduk, Muhammed bin Ali, Men La Yahduruhu'l Fakih, Ali Ekber Gaffari’nin katkılarıyla, Kum, Defter-i İntişarat-i İslami, ikinci baskı, h.k 1413.
  • Tabatabai, Muhammed Hüseyin, el-Mizan fi Tefsiri’l-Kur’an, Tercüme; Muhammed Bakır Musavi, Kum, Camia-i Müderrisin-i Havza-i İlmiye-i Kum, Defter-i İntişarat-i İslami, beşinci baskı, h.ş 1374.
  • Tabersi, Fadıl bin Hasan, Mecmau’l-Beyan fi Tefsiri’l-Kur’an, Fadlullah Yazdi Tabatabai ve Haşim Rasuli’nin katkılarıyla, Tahran, Nasır Hüsrev, üçüncü baskı, h.ş 1372.
  • Muhakkik, Muhammed Bakır, Numune-i Beyyinat der Şa’ni Nüzuli Ayat, Tahran, İntişarat-i İslami, dördüncü baskı, h. Ş 1361.
  • Marifet, Muhammed Hadi, Amuzaeş-i Ulum-i Kur’an, Bi-ca, Merkez-i Çap ve Neşr-i Sazman-i Tebliğat-i İslami, c 1, h.ş 1371.
  • Mekarim Şirazi, Nasır, Tefsir-i Numune, Tahran, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, onuncu baskı, h.ş 1371.