Hud Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Hud Suresi
Hud Suresi.png
Anlamı Hz. Hud (Peygamber)
Başka İsmi -
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 52
Sure Numarası 11
Cüz 11, 12
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 123
Kelime Sayısı 1948
Harf Sayısı 7820

Hud suresi (Arapça: سورة الهود), içinde Hz. Hud Peygamberden ve kavminden bahsedildiği için sure bu adı almıştır. Aynı zamanda Semûd kavminin peygamberi Hz. Salih ile Medyen halkının peygamberi Hz. Şuayb'den de söz etmektedir.

123 ayetten oluşan sure, Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 11, İniş sırasına göre ise 52. suredir. Sure mukatta harflerle başlamaktadır ve miun surelerdendir. Kur’an-ı Kerim’in orta uzunluktaki surelerinden ve aynı zamanda bir cüzün üçte biri kadardır.

Hud Suresi

Bu surede Ad kavminin peygamberi olan Hz. Hud’un (aleyhi selam) kıssası geniş bir şekilde zikredilmiştir (50. Ayetten 60. Ayete kadar). Bu sebeple sureye Hud adı verilmiştir. Sure Mekki surelerdendir. Mushaf’taki resmi sırasına göre on birinci, nüzul sırasına göre ise elli ikinci suredir. Mukatta harfleri ile başlayan beşinci suredir.

Miun surelerinden ve aynı zamanda uzunluk açısından orta surelerden sayılmaktadır. Kufe sayısına göre 123, Medeni sayıya göre 122 ve Basra sayısına göre ise 121 ayettir, birinci görüş sahihtir. 1948 kelime, 7820 harften oluşmaktadır.

Konuları

Enbiyaların kıssaları; (Hz. Hud, Hz. Nuh, Hz. Salih, Hz. Şuayb, Hz. İbrahim ve Hz. Musa aleyhimu’s selam), fesat ve delaletle mücadele, hak yolda hareket ve bu yolda istikamet ve istikrarlı olmak, Kur’an ve vahiy hakikatinin ispatı, Kur’an’ın azamet, görkem ve mucize oluşu, Allah’ın tüm şeylere ilminin olması, tekâmül yolundaki insanın bela ve imtihanlara tabi tutulması ve en güzelin seçilmesi gibi konular, surenin önemli içeriklerini oluşturmaktadır.[1]



Önceki Sure
Yunus Suresi
Hud Suresi Sonraki Sure
Yusuf Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1239.
  2. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Daru’l Kur’anu’l Kerim, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.