Medinetu’l İlm (İlmin Şehri) Hadisi

WikiShia sitesinden
(Medinetu’l İlm Hadisi sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Medinetu'l İlm Hadisi

Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır” hadisi (Arapça: حديث مدينة العلم‎, İngilizce: Hadith of Madinat al-'Ilm); İslam Peygamberinin (s.a.a) İmam Ali (a.s) hakkında buyurduğu ve Hz. Ali’nin (a.s) Allah Resulünden sonra dini merceiyetinin kanıtı ve diğer sahabelerden üstün ve bilgili olduğunu açıkça beyan eden bir hadistir.

Hadisin Metni

“Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır” hadisi farklı lafızlarla rivayet edilmiştir;

”أنا مدينة العلم و عليّ بابها فمن اراد العلم فليأت الباب“

“Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır. O zaman ilim isteyen kapıya gelsin.”[1]

”أنا مدينة العلم و عليّ بابها فمن اراد العلم فليأته من بابه“

“Ben ilim şehri ve Ali’de onun kapısıdır. O zaman kim ilim irade ederse (isterse) kapısından girsin.”[2]

”انا دار الحکمة و عليّ بابها“

“Ben hikmet eviyim. Ali de onun kapısıdır.”[3]

Hadisin Tevatür ve Sıhhati

“Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır” hadisi Şia’nın bakışında mütevatir ve Muhammed b. Ceriri Taberi, Hakim Nişaburi, Hatib-i Bağdadi ve Celaluddin Suyuti gibi Ehlisünnet alimleri bakışında ise hasen ve sahihtir. El-Gadir[4] kitabında Ehlisünnet hadisçilerinden bu hadisin hasen ve sahih olduğunu kabul eden yirmi bir kişinin ismi kaydedilmiştir.

Hadisi Rivayet Edenler

Sahabe ve Tabiin

Diğerleri

Bazı Ehlisünnet Âlimlerinin Hadis Hakkındaki Açıklamaları

Genci Şafii

Bütün Ehlibeyt (a.s), Sahabe (Ebubekir, Ömer ve Osman dâhil) ve Tabiin ilahi hükümlerde İmam Ali (a.s) ile meşveret etmiş ve İmam Ali’nin (a.s) ilim, hikmet ve faziletini itiraf etmişlerdir. “Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır” hadisi, aslında İmam Ali’nin (a.s) azamet ve faziletine delalet eden konulardan yalnızca bir tanesidir. Zira İmam Ali’nin (a.s) makamı Allah ve Resulünün (s.a.a) yanında daha fazla ve daha yücedir.[20]

Ebu Said Halil Alai

“Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır” hadisini reddedebilecek hangi delil vardır?! Bu hadisi zayıf sayanlar “Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır” hadisinin kesin ve sahih senetleri karşısında hiçbir delil ve kanıt sunamamışlardır.[21]

İbni Hacer Askalani

“Ben ilmin şehriyim ve Ali onun kapısıdır” hadisinin çok sayıda ve çeşitli senetleri bulunmaktadır ve bu hadisi zayıf saymak doğru değildir.[22]

Sahabelerin İmam Ali’nin (a.s) Bilgeliğini İtirafı

Ömer b. Hattab

Ömer her zaman, İmam Ali’nin (a.s) olmadığı bir zamanda ilmi bir sorunla karşı karşıya kalmaktan Allah’a sığınırdı. Ayrıca Ömer şöyle derdi: Eğer Ali b. Ebi Talip (a.s) olmasaydı, Ömer helak olurdu.[23]

Ayşe

Ali b. Ebi Talip’in (a.s) halk arasında peygamberin sünnetini en iyi bilen kişi olduğunu bilin.[24]

İbni Abbas

Allah’a andolsun ki, ilmin onda dokuzu Ali’ye (a.s) verilmiştir. Geri kalan onda biri hususunda da Ali insanlarla ortaktır.[25]

Abdullah b. Mes’ud

Şüphesiz ki Kur’an yedi harf üzere nazil olmuştur. Her harfin bir zahiri ve bir de batını vardır. Kur’an’ın zahir ve batın ilmi ise Ali’nin (a.s) yanındadır.[26] Medine ehlinden, farzlar konusunda en bilgili kişi Ali b. Ebi Taliptir.[27]

Muaviye

Muaviye karşılaştığı sorunları İmam Ali’ye sormak için yazardı. İmam Ali’nin (a.s) şehadet haberini duyunca şöyle dedi: Ebi Talip’in oğlunun (İmam Ali) ölümüyle, fıkıh (Dinde derin düşünce) ve ilim öldü.[28]

Kaynakça

  1. Hakim Nişaburi, c. 3, s. 126.
  2. İbn. Abdulber, c. 3, s. 1102.
  3. Tirmizi, c. 5, s. 637.
  4. Emini, c. 6, s. 78 - 79.
  5. Zerendi, s. 113.
  6. Hakim Nişaburi, c. 3, s. 138.
  7. Hakim Nişaburi, c. 3, s. 138.
  8. İbni Esir, c. 7, s. 437.
  9. s. 105.
  10. c. 3, s. 137.
  11. Tarih Bağdad, c. 4, s. 348.
  12. el-İstiab, Üçüncü bölüm, s. 1102.
  13. s. 80.
  14. c. 3, s. 475.
  15. Tarih Bağdad, c. 9, s. 473.
  16. c. 4, s. 1231.
  17. s. 36.
  18. Camiu’s Sagir, c. 1, s. 415, hadis 2705.
  19. Zariat Suresinin zımninde, 1. ayet.
  20. Genci, s. 220 – 222 ve 223.
  21. Suyuti, el-Lealiyi’l-Mesnu’e, c. 1, s. 155 ve 333.
  22. İbni Hacer Askalani, c. 2, s. 155.
  23. İbni Abdulbirr, c. 3, s. 39.
  24. İbni Abdulbirr, c. 3, s. 462.
  25. İbni Abdulbirr, c. 3, s. 40.
  26. Ebu Naim İsfahani, c. 1, s. 65.
  27. Emini, c. 3, s. 91.
  28. İbn Abdulbirr, c. 2, s. 463.

Bibliyografi

  • Alusi, Ruhu’l Meani, Daru İhyau’t Turasu’l- Arabi, Beyrut.
  • İbni Esir el-Cezeri, Mucemu Camiu’l Usul fi Ehadisi’r Resul, Tahkik: Muhammed el-Fagi, Daru İhyau’t Turasu’l Arabi, Beyrut.
  • İbni Hacer Askalani, Lisanu’l Mizan, Müessesetü el-A’lemi li’l Metbuat – Beyrut.
  • İbni Sebbag-ı Maliki, el-Fusulu’l Muhimme, Tahkik: Sami el-Gariri, Daru’l Hadis, Kum.
  • İbni Abdulbirr, el-İstiyab, Tahkik: Ali Muhammed Bicavi, Daru’l Ciyl, Beyrut.
  • İbni Megazili, Menakıbı Ali b. Ebi Talip, Mektebetu İslamiye, Tahran.
  • Ebu Naim İsfahani, Hilyetu’l Evliya ve Tabakatu’l Esfiya, Daru’l Kitabu’l Arabi, Beyrut.
  • Emini, el-Gadir, Daru’l Kitabu’l Arabi, Beyrut.
  • Bağdadi, Tarihi Bağdat, Daru’l Kutubu’l İlmiye, Beyrut.
  • Tirmizi, el-Caimu’s Sahih, Tahkik: Ahmed Muhammed Şakir, Merkezi İttilaat ve Medariki İslami.
  • Hakim Nişaburi, el-Müstedrek ale’s Sahiheyn, Tahkik: Mustafa Abdulkadir Ata, Daru’l Kutubu’l İlmiye, Beyrut.
  • Zehebi, Tezkiretu’l Huffaz, Daru’l Kutubu’l İlmiye, Beyrut.
  • Zerendi, Nazm-ı Dureru’s Simteyn, Hasan Bircendi, Mecmei Cihaniyi Ehlibeyt, Tahran.
  • Sem’ani, el-Ensab, Tahkik: Abdullah Ömer el-Barudi, Naşir Daru’l Fikr, Beyrut.
  • Suyuti, Camiu’s Sagir, Daru’l Fikr, Beyrut.
  • Suyuti, el-Lealiyu’l-Mesnua fi’i Ehadisi’l Movzua, Tahkik: Ebu Abdurrahman Salah b. Muhammed b. Uveyze. Daru’l Kutubu’l İlmiye, Beyrut.
  • Şeybani, Fezailu’s-Sahabe, Tahkik: Vasiyullah Muhammed Abbas, Müessesetu’r-Risale, Beyrut.
  • Taberi, Tehzibu’l-Asar, Tahkik: Mahmud Muhammed Şakir, Metbaatu’l Medeni, Kahire.
  • Genci Şafii, Kifayetu’t Talib, Daru İhyau’t-Turas, Beyrut.