Osman b. Ali b. Ebu Talib

WikiShia sitesinden
(Osman b. Ali b. Ebi Talip sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Osman b. Ali b. Ebu Talib
Example alt text
Tam İsmi Osman b. Ali b. Ebu Talib
Akrabaları İmam Ali (a.s), İmam Hasan (a.s), İmam Hüseyin (a.s) ve Abbas b. Ali
Doğum Tarihi Yaklaşık h. 39
Doğum Yeri Kufe
Ölüm - Şehadet Tarihi h. 61, 10 Muharrem (Aşura), Kerbela
Baba Adı İmam Ali (a.s)
Anne Adı Ümmü’l-Benin
Türbesi Kerbela

Osman b. Ali b. Ebu Talib (Arapça: عثمان بن علي بن أبي طالب); Kerbela şehitlerinden, İmam Ali (a.s) ve Ümmü’l-Benin olarak bilinen Fatıma binti Hizam’ın oğlu ve Abbas b. Ali’nin (a.s) kardeşlerindendir. Rivayetlere göre Osman b. Ali şehit edildiğinde 21 yaşındaymış ve evlat sahibi değilmiş. Kabri, İmam Hüseyin’in (a.s) türbesinde, Kerbela şehitlerinden bir grubun toprağa verildiği yerdedir.

Hayatı

Osman b. Ali’nin 21 yaşında şehit olduğunu nakleden rivayet esasınca,[1] Osman Kufe’de, İmam Ali’nin (a.s) hilafeti döneminde ve yaklaşık hicri kameri 39 yılında dünyaya gelmiş olması gerekir. Babası İmam Ali (a.s), annesi ise Ümmü’l-Benin’dir.[2]

Aşura kıyamı hadisesi dışında, tarihi kaynaklarda onun ismine rastlanılmamıştır, fakat zahiren ismi bazı hadislerin senet silsilesinde zikredilmiştir. Osman’ın evlenmediği ve çocuk sahibi olmadığı anlaşılmaktadır.[3]

Osman İsminin Konulması

Osman ismi, zamanın yaygın isimlerindendi; öyle ki bazı tarihi kaynaklarda sahabaden 25’inin isminin Osman olduğu zikredilmiştir.[4] Diğer taraftan Hz. Ali (a.s) bu ismi, Allah Resulünün (s.a.a) sahabelerinden biri olan Osman b. Mez’un'un ismi hasebiyle koyduğunu belirtmiştir.[5]

Aşura Günü

İmam Hüseyin’in (a.s) Haşimi olmayan yârenlerinin şehadetinden sonra, Beni Haşim savaş için meydana çıktı. Ali b. Ebu Talib (a.s) oğullarından ilk olarak Ebubekir b. Ali savaş meydanına gitti. Ondan sonra, bir rivayete göre Osman’ın kardeşlerinden Abdullah ve Cafer meydana giderek şehit oldular.[6] Onlardan sonra da Osman meydana yürüdü. Aşağıdaki beyitler onun recezlerinden (savaş meydanında karşı tarafa gözdağı vermek için okunan şiir vb.) biridir:


شیخی علی ذو الفعال الظاهر إنی أنا عثمان ذو المفاخر
أخی حسین خیرة الاخایر و بن عم للنبی الطاهر
بعد الرسول و الوصی الناصر و سید الکبار و الاصاغر
Ben sayısız iftiharları olan Osman’ım Babam Ali’dir, yaptıkları aşikar
Babam, tahir olan peygamberin amcasının oğludur kardeşim Hüseyin seçkinlerin en seçkini
Peygamber ve onun muzaffer vasisinden sonra büyük küçük herkesin seyyidi ve mevlasıdır.” [7]

Şehadeti

Havli b. Yezid Esbehi, Osman’ın alnına bir ok atarak onu atından düşürdü ve Beni Darim’den bir kişi de onun mübarek başını bedeninden ayırdı.[8]

Nahiye-i Mukaddese Ziyaretinde Osman’ın İsmi

Meşhur olmayan Nahiye-i Mukaddese Ziyaretinde Osman b. Ali’nin ismi geçmiş ve onun Osman olarak isimlendirilme sebebi de zikredilmiştir:

السَّلَامُ عَلَی عُثْمَانَ بْنِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ سَمِی عُثْمَانَ بْنِ مَظْعُونٍ لَعَنَ اللَّهُ رَامِیهُ بِالسَّهْمِ خَوْلِی بْنَ یزِیدَ الْأَصْبَحِی الْأَیادِی وَ الْأَبَانِی الدَّارِمِی

“Esselamu ala Osman b. Emiri’l-Mü’minin Semiyye Osman b. Mez’un. Leanallahu Ramiyehu bi’s-Sehmi Havli b. Yezid Esbehi Eyadi ve’l-Ebani ed-Darimi.”[9]

Kaynakça

  1. İsfahani, Mekatilu’t-Talibiyyin, s. 89; Meclisi, Biharu’l-Envar, c. 45, s. 37.
  2. İsfahani, Mekatilu’t-Talibiyyin, s. 89.
  3. Mufid, el-İrşad, c. 2, s. 109; Meclisi, Biharu’l-Envar, c. 45, s. 37.
  4. İbn Hacer, el-İsabe, c. 4, s. 447 - 463.
  5. İsfahani, Mekatilu’t-Talibiyyin, s. 89.
  6. Saduk, el-Emali, s. 152.
  7. Meclisi, Biharu’l-Envar, c. 45, s. 37
  8. Belazuri, Ensabu’l-Eşraf, c. 3, s. 20; İsfahani, Mekatilu’t-Talibiyyin, s. 89; Meclisi, Biharu’l-Envar, c. 45, s. 37.
  9. İbn Meşhedi, Mezaru’l-Kebir, s. 487.

Bibliyografi

  • İbn Hacer Askalani, el-İsabe fi Temyizi’s-Sahabe, tahkik: Ali Muhammed el-Bicavi, Daru’l-Ceyl, Beyrut, birinci baskı, 1412.
  • İbn Meşhedi, Muhammed b. Cafer, el-Mezaru’l-Kebir, Müessesetu’n-Neşri’l-İslami, Kum, 1378.
  • İsfahani, Ebu’l-Ferec Ali b. Hüseyin, Mekatilu’t-Talibiyyin, tahkik: Seyyid Ahmed Sakar, Daru’l-Marife, Beyrut.
  • Belazuri, Ahmed b. Yahya b. Cabir, Ensabu’l-Eşraf, Daru’l-Fikir, Beyrut, 1417.
  • Saduk, el-Emali, Kitapçi, Tahran, 1376 h.ş.
  • Meclisi, Muhammed Bakır, Biharu’l-Envaru’l-Camiatu li-Dureri’l-Ahbari’l Eimmeti’l Athar, Daru İhyau’t-Turasu’l-Arabi, Beyrut, 1403.
  • Mufid, el-İrşad fi Marifeti Hucecullahi ale’l-İbad, Kongreyi Şeyh Mufid, Kum, 1413.