Ebva Gazvesi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Ebva Bölgesi

Ebva veya Veddan Gazvesi (Arapça:غزوة الأبواء); Allah Resulünün (s.a.a) ilk gazvesi olup, Hicri kameri ikinci yılın Safer ayında meydana gelmiştir. Bu gazve de Kureyş kervanlarından biri hedef alınmış, ancak ona yetişilememiştir. Ayrıca Ebva bölgesinde Beni Damre kabilesi ile barış anlaşması yapılmıştır.

Ebva Bölgesi

Ana madde: Ebva

Ebva; Mekke ve Medine yolu üzerindeki Veddan bölgesi yakınlarında yer alan büyük bir köyün adıdır.[1] Hz. Resulü Ekrem’in (s.a.a) muhterem annesi, Amine binti Veheb’in mübarek kabri bu bölgededir.[2]

Ebva Gazvesi

Ebva gazvesi Veddan gazvesi olarak da bilinmektedir. Hz. Resulü Ekrem’in (s.a.a) müşriklere karşı yaptığı ilk gazvedir ve Hicri kameri ikinci yılda meydana gelmiştir. Bazıları bu gazvenin hicretin ikinci yılının safer ayında (hicretin on birinci ayı) gerçekleştiğini[3] ve bazıları da bu gazvenin Medine’de on iki ay ikamet ettikten sonra vuku bulduğunu yazmışlardır.[4]

Hz. Peygamber (s.a.a) Sa’d b. Ubade’yi kendi yerine vekil bırakarak, Muhacirlerden 60 atlı ile birlikte Kureyş kervanının ve Beni Damre b. Kenane gibi bölge kabilelerinin üzerine gitmek için Medine’den ayrıldı. Ensar’dan hiç kimse bu gazveye katılmadı.[5] Bu günde İslam ordusunun sancağı Hamza b. Abdulmuttalib’in elindeydi.[6]

Hz. Resulullah (s.a.a) Ebva bölgesine ulaştığında Kureyşlilerden bir eser yoktu. İslam ordusu Ebva bölgesinde konaklarken Beni Damre kabilesi sulh ve barış anlaşması için Allah Resulünün (s.a.a) huzuruna geldi ve kabilenin reisi olan Mahşi b. Amr Müslümanlarla barış anlaşması imzaladı.[7]

Anlaşmanın İçeriği

Bu anlaşmada şunlar kararlaştırıldı:

  1. Onlar Allah Resulüne (s.a.a) ve Allah Resulü de (s.a.a) onlara karşı toplanmayacak.
  2. Bu maksatla (saldırı ve hücum) hiçbir düşmana yardımda bulunmayacaklar.

Bu gazve için on beş gündür Medine’den uzak kalan Hz. Resulü Ekrem (s.a.a) anlaşmanın yazılmasının ardından tekrar Medine’ye döndü.[8]

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. İbn Rüste, c. 7, s. 178.
  2. İbn Hişam, c. 1, s. 177.
  3. Vakıdi, el-Mağazi, Mehdevi, Damgani, s. 8, Tahran, Merkezi Neşri Danişğahi, ikinci baskı, 1369.
  4. Tabersi, Fazl b. Hasan, İ’lamu’l-Vera, s. 72, Daru’l-Kutubu’l-İslamiyye, Tahran.
  5. Sire-i Nebevi, tercüme: Seyyid Haşim Resul Mahallati, Tahran, Kitapçi, 1375, beşinci baskı, c. 1, s. 392 ve Ensabu’l-Eşraf, tahkik: Suheyl Zekkar ve Riyad Zerkeli, Beyrut, Daru’l-Fikr, 1417, birinci baskı, c. 1, s. 288.
  6. Tarihi İbn Haldun, Ayeti, Abdu’l-Muhammed, c. 1, s. 408; el-İberi Tarihi İbn Haldun, Müessese-i Mutalaat ve Tahkikatı Ferhenği, birinci baskı, 1363; İ’lamu’l-Vera, s. 72; el-Mağazi, s. 8; Allame Meclisi, Biharu’l-Envar, c. 19, s. 187; Müessesetu’l-Vefa, Beyrut, 1404.
  7. İbn Hişam, c. 1, s. 392; İbn Esir, el-Kamil, tercüme: Ebu’l-Kasım Halt, Müessese-i Matbuatiyi İlmi, 1371, c. 7, s. 125.
  8. Mağazi, tercüme: Mahmud Mehdevi Damgani, Tahran, Merkezi Neşri Danişğahi, 1369, ikinci baskı, s. 8.

Bibliyografi

  • Vakıdi, Muhammed b. Ömer, el-Mağazi, tercüme: Mahmud Mehdevi Damgani, Tahran, Merkezi Neşri Danişğahi, 1369, ikinci baskı.
  • İbn Hişam, Abdulmelik, es-Siretu’n-Nebeviyye, tercüme: Seyyid Haşim Resuli Mahallati, Tahran, Kitapçi, 1375, beşinci baskı.
  • Belazuri, Ahmed b. Yahya, Ensabu’l-Eşraf, tahkik: Suheyl Zekkar ve Riyad Zerkeli, Beyrut, Daru’l-Fikr, 1417, birinci baskı.
  • İbn Esir, İzzuddin Ali, el-Kamil, tercüme: Ebu’l-Kasım Halt, Tahran, Tahran, Müessese-i Matbuatiyi İlmi, 1371.
  • Tabersi, Fazl b. Hasan, İ’lamu’l-Vera, Daru’l-Kutubu’l-İslamiyye, Tahran.
  • Pejuhe sitesi