Öncelik: c, kalite: c
linksiz
kategorisiz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Faruk

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur:

یا علی: أَنْتَ الْفَارُوقُ الَّذِی یفَرِّقُ بَینَ الْحَقِّ وَ الْبَاطِل

“Ya Ali! Sen hakla batılın arasını ayıran Faruk’sun.”

Biharu’l Envar, c. 38, s. 227; el-Gadir, c. 4, s. 195.

Faruk (Arapça: الفاروق), "hakkı batıldan ayıran" anlamına gelen bir kelimedir. Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.a) bu lakabı Hz. Ali’ye (a.s) takmıştır.[1] Bazı tarihi kaynaklara göre, ikinci halife Ömer’e, faruk lakabını Yahudiler takmışlardır.

Taberi ve diğer bazı tarihçilerin, İbn-i Şahab Zühri’den nakletiğine göre, “Bu lakabı ilk olarak Ömer’e, Ehli kitap (Yahudi ve Hristiyanlar) takmış ve Müslümanlar da bunun etkisinde kalmıştır. Hz. Peygamber'in (s.a.a) bu konuda bir şey dediği bize ulaşmamıştır.”[2]

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Şeyh Tusi, Emali, s. 148; Yenabiu’l Meveddet, c. 2, s. 234; Harezmi, s. 105.
  2. El-Bidayetu ve’n-Nihayet, c. 7, s. 133; Taberi, c. 4, s. 195, c. 11, s. 504.

Bibliyografi

  • Taberi, Muhammed b. Cerir, Tarihu’l Umem ve’l Muluk, tahkik, Muhammed Ebu’l-Fazl İbrahim, Beyrut, Daru’t-Turas, ikinci baskı, 1967.
  • Şeyh Tusi, el-Emali, tahkik: Müessese-i el-Bi’set, Daru’s-Sikafet lit-Tabaet ve’n-Neşr ve’t-Tevzi, Kum, 1414.
  • Kunduzi, Yenabiu’l Meveddet li-Zevil Kurba, tahkik: Seyyid Ali Cemal Eşref el-Hüseyni, Daru’l Usve lit-Tabaet ve’n-Neşr, 1416.
  • Harezmi, el-Menakib, tahkik: Şeyh Malik el-Mahmudi, Müessese-i en-Neşr-i İslami, et-Tabi li-Cemaetu’l Müderrisin, Kum, 1414.
  • İbn-i Kesir, Demeşki, İsmail b. Ömer, el-Bidayet ve’n-Nihayet, Beyrut, Darur’l-Fikr, 1986.
  • Allame Meclisi, Biharu’l Envar, Müessese-i el-Vefa, Beyrut, Lübnan, 1404 h.k, c. 38, s. 227.
  • Hüseyni Firuzabadi, Seyyid Murtaza, Fezailu’l Hamse mine’s-Sihah-i Sitte, Müessese-i el-Alemi lil-Matbuat, Beyrut, 1973.
  • Allame Emini, el-Gadir, tahkik ve tercüme: Ali Şeyhu’l İslami, Kitabhane-i Bozorg-u İslami, 1368 h.ş.