Abdurrahman b. Akil

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Abdurrahman b. Akil
Abdurrahman b. Akil’in Kabri Şerifleri
Tam İsmi Abdurrahman bin Akil bin Ebu Talip
Doğum Tarihi h. 26
Ölüm Tarihi ve Yeri h. 61, 10 Muharrem (Aşura), Kerbela
Baba Adı Akil b. Ebu Talib
Anne Adı Ümmü Veled
Ömrü 35 yıl
Türbesi Kerbela
Eşinin Adı Hatice
Katilinin Adı Osman bin Halit bin Eset Ceheni

Abdurrahman bin Akil bin Ebu Talip (Arapça: عبدالرحمان بن عقیل), İmam Hüseyin’in (a.s) yârenlerinden ve Aşura günü şehit olan Kerbela şehitlerindendir.[1]

Abdurrahman da Müslim b. Akil ve Cafer b. Akil gibi Hz. Ali’nin (a.s) damatlarındandır.[2] Eşinin adı Hatice[3] idi ve şehit olurken yaşının 35 olduğu söylenmiştir.[4]

Nesep, Doğum ve Şehadeti

Abdurrahman, Hz. Ali’nin kardeşi Akil b. Ebu Talib’in oğludur. Taberi’nin naklettiğine göre, Abdurrahman’ın annesi Ümmü Veled (köle) idi.[5] Abdurrahman da Müslim b. Akil ve Cafer b. Akil gibi Hz. Ali’nin (a.s) damatlarındandı[6] ve eşinin adı Hatice[7] idi. Boyu-bosu öyle idi ki Lübabu’l-Ensab kitabına göre kendisi Akil ailesinin mızrağı olarak adlandırılmıştır.[8]
Abdurrahman b. Akil’in doğum tarihi hakkında elimizde az bir bilgi bulunmaktadır. Lübabu’l-Ensab kitabının yazarı, Abdurrahman b. Akil’in şehadeti sırasında yaşının 35 olduğunu yazmıştır.[9]

Kerbela’da Hazır Bulunması

Abdurrahman bin Akil bin Ebu Talib, İmam Hüseyin’in (a.s) yârenlerinden ve Kerbela şehitlerindendir.[10] Taberi’nin naklettiğine göre Abdurrahman bin Akil, Osman b. Esir Ceheni tarafından şehit edilmiştir.[11] Yine Taberi’nin Tarih kitanının bir başka yerinde, Osman b. Halit b. Esir Ceheni ve Beşer b. Savt Hamedani Kabızi’nin Abdurrahman’a saldırdıklarını ve onu öldürdüklerini nakletmektedir.[12] Şeyh Mufid de el-İrşat adlı kitabında Osman b. Halit Hamdani’nin Abdurrahman b. Akil b. Ebu Talib’e saldırarak şehit ettiğini yazmıştır.[13] el-Ahbarü't-Tıval kitabının yazarı da Abdullah b. Urve Has’ami’nin Abdurrahman bin Akil’e bir ok atarak onu şehit ettiğini yazmıştır.[14]

Savaş ve Recez Okuması

Tıpkı İbn Şehraşub’un “Menakıp” adlı kitabında belirttiğine göre Abdurrahman savaş meydanına çıktığında şu şekilde recez okumaktaydı[15]

ابی عقیل فاعرفوا مکانی
من هاشم و هاشم اخوانی
کهول صدق سادة الاقران
هذا حسین شامخ البنیان
و سید الشبیب مع الشبان
Babam Akil’dir yerimi tanıyın
Yıllarca doğru sözüyle akranlarının serveri
Yaşlı ve gençlerin efendisi
Haşim’e nisbetim (bilin ki) Haşim’in çocukları, benim kardeşlerimdir
Bu Hüseyin’dir, yüce ve sağlam

Daha sonra, düşman ordularından 17 savaşçıyı öldürdü. Sonunda Osman b. Halit Ceheni onu şehit etti.

Nahiye ve Recebiye Ziyaretleri

Abdurrahman b. Akil b. Ebu Talib’in adı “Nahiye-i Mukaddese” ve “Recebiye” ziyaretlerinde geçmiştir. Katili olan ‘‘Osman bin Halit bin Eset Ceheni’’ye –Abdurrahman’ı okla vuran- lanet edilmiştir.[16]

Kaynakça

  1. Şeyh Mufid, el-İrşat, c. 2, s. 125; Ensabu’l Eşraf, c. 2, s. 103, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 167. sayfasından naklen.
  2. Ensabu’l Eşraf, c. 2, s. 328; el-Futuh, c. 5, s. 111, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 170 ve 171. sayfalarından naklen.
  3. Ensabu’l Eşraf, c. 2, s. 328 ve 415; el-Futuh, c. 5, s. 111, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 170 ve 171. sayfalarından naklen.
  4. Lübabu’l Ensab, c. 1, s. 401, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 170 ve 171. sayfalarından naklen.
  5. Taberi, Tarihi Taberi, c. 5, s. 469; el-Kamil fi Tarih, c. 1, s. 581; Emali İbni'ş-Şeceri, c. 1, s. 171, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 172 ve 173. sayfalarından naklen.
  6. Ensabu’l Eşraf, c. 2, s. 328; el-İrşat, c. 2, s. 125; el-Futuh, c. 5, s. 111, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 170 ve 171. sayfalarından naklen.
  7. Ensabu’l Eşraf, c. 2, s. 328 ve 415; el-Futuh, c. 5, s. 111, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)' kitabının 170 ve 171. sayfalarından naklen.
  8. Lübabu’l-Ensab, c. 1, s. 260, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 170 ve 171. sayfalarından naklen.
  9. Lübabu’l Ensab, c. 1, s. 401, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 170 ve 171. sayfalarından naklen.
  10. Şeyh Mufid, el-İrşat, c. 2, s. 125; Ensabu’l Eşraf, c. 2, s. 103, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 167. sayfasından naklen.
  11. Taberi, Tarihi Taberi, c. 5, s. 469; El-Kamil fi't-Tarih, c. 1, s. 581; Emali İbni'ş-Şeceri, c. 1, s. 171, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 172 ve 173. sayfalarından naklen.
  12. Taberi, Tarih-i Taberi, c. 5, s. 447; El-Kamil fi't-Tarih, c. 1, s. 570; Ensabu’l Eşraf, c. 3, s. 406, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 172 ve 173. sayfalarından naklen.
  13. Şeyh Mufid, el-İrşat, c. 2, s. 170, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 172 – 173. sayfalarından naklen.
  14. el-Ahbarü't-tıval, s. 257, Muhammed Rey Şehri’nin ‘Danişname-i İmam Hüseyin (a.s)’ kitabının 172 – 173. sayfalarından naklen.
  15. İbn Şehri Aşub, el-Menakib, c. 4, s. 105; el-Futuh, c. 5, s. 111; Maktelu’l Hüseyin, Harezmi, c. 2, s. 26.
  16. Muhammed Rey Şehri, Danişname-i İmam Hüseyin (a.s) s. 170 – 171.

Bibliyografi

  • İbn Şehri Aşub, el-Menakib Al-i Ebu Talib, Kum, Allame, k. 1379.
  • el-Ahbarü't-tıval.
  • İbn Esir, Ali b. Ebu’l Kerem, el-Kamil fi't-Tarih, Beyrut, daru sadır-daru Beyrut, 1965.
  • el-Futuh.
  • Emali İbni'ş-Şeceri.
  • Belazuri, Ahmed b. Yahya, Ensabu’l Eşraf, tahkik: Muhammed Bakır Mahmudi, Beyrut, Daru’t Taarif, birinci baskı, 1977.
  • Harezmî, el-Muvaffak İbn Ahmed; Maktelu’l Hüseyin (a.s), tahkik ve talik: Muhammed es-Semavi, Kum, mektebetu’l mufid.
  • Şeyh Mufid, el-İrşat, Kum, konkgre Şeyh Mufid, s. 1413.
  • Taberi, Muhammed b. Cerir,Târihu'l-Ümem ve'l-Mülûk (Tarihi Taberi), tahkik: Muhammed Ebu’l Fazl İbrahim, Beyrut, daru’t turas, ikinci baskı, 1967.
  • Lübâbü'l-Ensâb.
  • Muhammed Rey Şehri, Danişname-i İmam Hüseyin (a.s), Ber Paye-i Kur’an ve Hadis, Kum, Daru’l Hadis, 1388.