Arafat

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Arafat (Arapça: عَرَفات), Mekke'nin doğusunda sekiz kilometre karelik bir alana verilen addır. Ayrıca Arefe olarak da bilinen Arafat Hac farizasını yerine getirmek isteyen Hacıların burada belli bir süre konaklamalarını gerektiren ve böylelikle Haccın erkanlarından birini oluşturan bölgedir. Zilhiccenin 9'unda Hacılar Arafat çölünde bir süre geçirmek zorundadırlar. Peygamber Efendimizden (s.a.a) edinilen bir hadise göre, ancak Arafat'ta bulunarak affedilebilecek günahlar vardır. İmam Hüseyin (a.s) Arafat topraklarında Arefe Duasını okumuştur.

Genel Bilgi

Mekke'nin doğusunda geniş ve düz bir arazi olan Arafat, günümüzde Mekke'ye 21 kilometre uzaklıkta ve sekiz kilometrekarelik bir alana sahiptir.[1]

Cebelü-l Rahme, Arafat'ın kuzeydoğusunda yer alır[2] ve bu nedenle "Cebelü-l Arafat" olarak da adlandırılır, yani “Arafat Dağı”.[3]

Arafat toprakları şer’i açıdan kutsal toprakların bir parçası sayılmaz,[4] Ancak sınırları bir takım işaretler ve panolar yardımıyla farklı tarihsel süreçlerde kesin olarak tanımlanmıştır.[5]

Yerel rivayetlere göre Hz. İbrahim (a.s) döneminde eşi Hacer'in Mekke'ye göçün ettiği olayda Cürhüm Kavmi Arafat'ta yaşıyordu.[6] Bazı eski coğrafyacılar Arafat'tan küçük bir köy olarak bahsetmişlerdir.[7]

Etimoloci

H. Kameri Onuncu asrının tarihçilerinden Muhammed bin Abdurrahman Sahavi'ye göre, Arafat kelimesi tıpkı “kasabat” (kasaba kelimesinin çoğul hali) kelimesi gibi Arefe kökünden gelmektedir. Arefe bölgedeki yerleşim yerlerinin adıdır, Arafat ise bu yerleşim yerlerinin çoğul hali, yani bütün bölgeye verilen isimdir.[8]

Bazı rivayetlere göre Cebrail Hac ibadetlerini Hz. İbrahim'e öğretirken Arafat'ta ona: «أعرَفتَ مناسکَک؟» yani "Erkanlarını öğrendin mi?" diye sordu ve İbrahim "Evet" cevabını verdi. Bundan ötürü Cebrail'in sorusundaki “A’rafet"e atıfta bulunularak, o bölgeye Arafat veya Arafe denilmiştir.[9] Bazı kaynaklar Arafat'ı Adem ve Havva'nın ilk buluşma yeri ve tanıştıkları yer olarak kabul etmektedir.[10] Nitekim Arafat, Müslümanların Allah’a Günahlarını itiraf ettikleri ve Allah’tan af diledikleri bir mekan olarak meşhur olmuştur.[11]

Kur'an-ı Kerim'de, Bakara Suresi'nin 198. Ayetinde Haccın kural ve ritüellerinden bahsedilirken Arafat'tan da söz edilmektedir.[12]

Önemi

Arafat, Hac yükümlülüğünün farzlarından biridir[13] ve İslam'ın kutsal saydığı mekânlardan biridir.[14] Arafat'ta konaklama, Hacın temel şartlarından biridir ve bu olmadan hac eda edilmiş sayılmaz. Bu kaideye göre hacılar, Zilhiccenin dokuzuncu günü öğleden akşam namazı ezanına kadar Arafat çölünde konaklamalıdır.[15]

İslam'dan önce bazı Mekkeliler kendilerini kutsal toprakların insanı ve seçkin kişiler olarak gördükleri için Arafat'taki konaklama gibi bazı hac farizalarını yerine getirmiyorlardı.[16] Bazı Sünni hadis kaynaklarına göre Peygamber (s.a.a) İslam’dan önce de Arafat'ta konaklamıştır.[17]

Peygamber Efendimizden (s.a.a) rivayet edilen bir hadise göre: Arafe günü akşam güneş batarken Allah, Arafat'ta konaklayanlara meleklerine göstererek övünç duyar ve onların bütün günahlarını bağışlar.[18] Hacıların Arafat'ta konaklaması ve orada belli bir süre beklemesi günahların bağışlanma nedeni olarak kabul edilir. Nitekim yine Peygamber Efendimizden (s.a.a) edinilen başka bir rivayete göre, sadece Arafat'ta affedilen günahlar vardır.[19] İmam Sadık'tan (a.s) alınan bir rivayette en büyük günahkâr, Arafat'tan döndüğünde affedilmeyen günahkardır.[20] Arafat aynı zamanda Dahvu’l-Arz ile ilgili rivayetlerde Kâbe’nin ve Mina’nın yanı sıra yeryüzünün yayılıp döşendiği yerlerden bir tanesidir.[21] İmam Hüseyin (a.s) Arafat’ta konakladığı esnada çadırından dışarı çıkarak Arafat’ın dışında (Cebelü-l Rahme'deki Arafat Dağı'nın sol kısmında) Arefe Duası’nı yüksek sesle okumuştur.[22]

Kaynakça

  1. Pouramini, "Arafat'a Yönelik Bir Tutum", s.164.
  2. Brusoi, Avadh el-Masalak, 1427 Hicri Kameri, s. 468; Caferyan, Mekke ve Medine İslam Eserleri, 2003, s. 131.
  3. Kurdish, History of the Strong Lamka and the Holy House, 1420 Hicri Kameri, cilt 1, 492.
  4. Şeyh Saduk, hukukçunun huzurundan, 1413 Hicri Kameri, 2. cilt, s. 464; Heravi, Ziyaret Bilgisine İşaretler, H. 1423, s.74.
  5. Caferiyan, Islamic vorks of Mecca and Medina, 2003, s. 129 ve 130; İbn-i el-Fakih, El-Baldan, 1416 Hicri Kameri, s.78; Brusoi, Avadh el-Masalak, 1427 Hicri Kameri, s. 468; Şeyh Saduk, Layhdhra el-Fakih'den, 1413 Hicri Kameri, 2. cilt, s. 463.
  6. Tebatebayi, el-Mizan, 1393 Hicri Kameri, cilt 1, s. 288-289 ve 294.
  7. Mısır'ın harikalarına ilişkin içgörü, 1986, s.35.
  8. Sehavi, El-Baldaniyat, 1422 Hicri Kameri, s.225.
  9. Azarki, Mecca Nevs, 1416 Hicri Kameri, 1. cilt, s.67; Fakhi, Mecca Nevs, 1424 Hicri Kameri, cilt 5, s.9.
  10. Sehavi, El-Baldaniyat, 1422 Hicri Kameri, s.225; Biazar Şirazi, Archaeology and Historical Geography of kuran Stories, 2001, s. 240.
  11. Sehavi, El-Baldaniyat, 1422 Hicri Kameri, s.225.
  12. meali:(Hac yolculuğu esnasında ticaret yaparak) Rabbinizden gelecek bir lütuf (kazanç) aramanızda size bir günah yoktur. Arafat'tan hep birlikte akın edince, Meş'aru'l Haram'da Allah'ı anın; sizi doğru yola ilettiği için O'nu anın; oysa siz ondan önce sapmışlardan idiniz.
  13. Fıkıh Sözlüğü, 1392, cilt 5, s. 376.
  14. Fıkıh Sözlüğü, 1392, cilt 5, s. 375.
  15. Mousavi Şahroudi, Kapsamlı Hac Ayinleri Fetvası, 1428 Hicri Kameri, s. 173 ve 174.
  16. Tebatebayi, el-Mizan, 1393 Hicri Kameri, 2. cilt, s. 80.
  17. Müdür Şanachi, "Peygamberin Hac (PBUH)", s.83.
  18. Nouri, Mustadrak el-vasa'il, 1408 Hicri Kameri, cilt 8, s.36.
  19. Nouri, Mustadrak el-vasa'il, 1408 Hicri Kameri, cilt 10, s.30.
  20. Şeyh Saduk, hukukçunun huzurundan, 1413 Hicri Kameri, 2. cilt, s. 211; Nouri, Mustadrak el-vasa'il, 1408 Hicri Kameri, cilt 10, s.30.
  21. Şeyh Saduk, Layhdhra el-Fakih'den, 1413 Hicri Kameri, 2. cilt, s.241.
  22. İmrani, "Belgenin İncelenmesi ve Arafa İmam Hüseyin'in (a.s) sonraki duası", s.65.

Bibliyografya

  • Kur'an-ı Kerim.
  • İbn-i el-Fakih, Ahmad İbn-i Muhammed, el-Baldan, Yusuf el-Hadi, Beyrut, kitap alimi, 1416 Hicri Kameri.
  • Azraki, Abu el-valid, Ahbar Makkah ve eserleri arasında ne var ki, Salih, Beyrut, 1416 H.
  • Mısır'ın harikalarına dair içgörü, bilinmeyen yazar, Saad Zaghloul Abdul Hamid tarafından düzeltildi, ، Bağdat, Dar el-Şun el-Thakafiyah, 1986.
  • Brusvi, Muhammed İbn-i Ali, Ülkelerin ve Devletlerin Bilgisine Giden Yolun Açıklığı, ، Beyrut, Dar el-Gharb el-Islami, birinci baskı, 1427 Hicri Kameri.
  • Biazar Şirazi, Abdolkarim, Archaeology and Historical Geography of kuran Stories, Tahran, İslam Kültürü Yayıncılık Ofisi, 2001.
  • Pouramini, Muhammed Amin, "A Attitude To Arafat", Mikat Hacc Magazine, cilt 11 ve 12, yaz 1995.
  • Caferyan, Rasul, Islamic vorks of Mecca and Medina, Tahran, Moshar, 2003.
  • Sehavi, Muhammed İbn-i Abd el-Rahman, el-Baldaniyat, Hussam İbn-i Muhammed katan, ‌riad, Dar el-Ata ', 1422 AH tarafından düzeltildi.
  • Şeyh Saduk, Muhammed İbn-i Ali, Layeh Hazrat el-Fakih, Kum, Öğretmenler Cemiyeti Yayınları, 1413 Hicri Kameri.
  • Tebatebayi, Seyyed Muhammed Hussein, el-Mizan Fi Tafsir el-kuran, Beyrut, Bilimsel Yayınlar Vakfı, 2014 AH / 1973 AD.
  • Omrani, Mesoud, "Belgenin incelenmesi ve Arafa İmam Hüseyin'in (AS) aşağıdaki duası", Meshkuh Magazine, Cilt 110, Bahar 2011.
  • Fakhi, Muhammed İbn-i Ishak, Eski Çağda Mekke Haberleri ve Hadis, Mekke, el-Asadi Okulu, Dördüncü Baskı, 1424 Hicri Kameri.
  • Ehl-i Beyt dinine göre içtihat kültürü, Mahmud Hashemi Şahroudi'nin gözetiminde Ehl-i Beyt dini üzerine İslam Hukuku Ansiklopedisi'nin araştırılması ve derlenmesi, Cilt.
  • Kurdi, Muhammed Tahir, el-Tarikh el-kavim Lamka ve Baitullah el-Karim, ‌ Beyrut, Dar Khidr, 1420 Hicri Kameri.
  • Şanachi'nin yöneticisi Kazem, "The Hacc of the Peygamber (PBUH), Mikat Hacc Magazine, cilt 25 ve 26, 1998 kışı.
  • Musavi Şahroudi, Seyyed Morteza, Hac Ayinlerinin Kapsamlı Fetvaları: Taklid, Tahran, Mashar Publishing, 1428 AH'nin on büyük otoritesinin fetvalarına göre yeni bir şekilde.
  • Nouri, Hussein bin Muhammed Taki, Mustadrak el-vasa'il va Mustanbat el-Masa'il, Beyrut, el-Bayt Foundation for the Revival of Heritage, 1408 AH / 1987 AD.
  • Heravi, Ali İbn-i Ebu Bekir, Hac Bilgisine İşaretler, Ömer Ali, Kahire, Din Kültürü Kütüphanesi, 1423 Hicri Kameri.