Önceliksiz, kalitesi olmayan: c
linksiz
resimsiz
yönlendirmesiz

Nur Dağı

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Nur Dağı
Hira Mağarası
Nur Dağı'ndan Bir Görüntü

Nur Dağı (Arapça: جَبَلُ النّور); Arabistan’ın Mekke şehrinde bulunmakta ve Hz. Muhammed'in (s.a.a) İslam’dan önce ibadet için her yıl bir süre inzivaya çekildiği Hira Mağarası da bu dağdadır.

Dağın Özellikleri

"Nur dağı" Mekke'nin kuzeydoğusunda bulunmaktadır. Koni (matematikte, bir düzlem içindeki dairenin her noktasını, düzlem dışındaki bir noktaya birleştiren doğru parçalarının meydana getirdiği geometrik şekil) şeklinde olan bu dağ, Mekke şehrinin yamaçlarında yer alarak, diğer dağlardan bağımsız ve müstakildir.[1] İlk kaynaklara göre Nur Dağı, önceleri Mekke şehrine bir fersah[2] veya üç mil[3] uzaklıktaydı. Ama günümüzde Mekke şehrinin gelişmesinden dolayı, şehrin içinde yer almakta ve etrafı da binalarla çevrilidir. Mina’ya bakan ve Mina - Arafat güzergâhı yanında bulunan[4] bu dağın Mescidü’l Haram’a olan uzaklığı dört ila altı kilometredir.[5]

Nur Dağı'nın deniz seviyesinden yüksekliği 560 metredir.[6] Su ve ota rastlanmayan[7] bu dağa tırmanmak için, sadece bir yol vardır ve o yol da diğer yollardan ayrılmıştır.[8] Bu dağın zirvesinin yüz ölçümü yaklaşık 40 metrekaredir ve etrafı açıktır. Etrafı izlemek isteyen birisi için kaya veya başka bir engel bulunmamaktadır.

Hira Mağarası'nın Özellikleri

Hira Mağarası, Nur Dağı'nın en yüksek noktasında bulunmaktadır ve mağaranın dağın zirvesine olan mesafesi yaklaşık 20 metredir. Bu mağaraya ulaşmak için birbirine çok yakın iki kaya arasından geçilmektedir. İki kayadan sonra mağara gözükmektedir.[9]

Hira Mağarası'nın sonu tamamen Mescidu’l Haram ve Kabe’ye doğrudur. Girişi ise, yaklaşık olarak Beytu’l Mukaddes yönündedir.[10] Bu dağın tepesinden Mescidü’l Haram ve minareleri görülebilmektedir.[11] Hira Mağarası'nın girişi normal uzunlukta olan bir kişinin girebileceği ve namaz kılabileceği genişliktedir. İçi güneşin doğuşundan batışına kadar aydınlıktır. Ama kavurucu sıcaklık oraya nüfuz etmemektedir.[12]

Bazı tarihçiler Hira Mağarası'nı Sevr Mağarası (Hz. Peygamber'in (s.a.a) Mekke’den Medine'ye hicret ederken sığındığı mağara) ile karıştırmışlardır.[13]

Dinî ve Tarihî Rivayetlerde Nur Dağı

Hz. Adem’in (a.s) Kabe’yi beş dağın taşlarından inşa ettiği ve o dağlardan birinin de Nur Dağı olduğu nakledilmiştir.[14] Tevrat’ta ismi geçen Faran dağının[15] Nur Dağı olduğu söylenmektedir. Ama görünüşe göre "Faran" sadece Nur Dağı'na değil, Mekke’de bulunan bütün dağlara verilen isimdir.[16] Nur Dağı'nın Allah Resulü'nün (s.a.a) ayakları altında hareket etmeye başladığı ve daha sonra da o hazretin emriyle durduğu olayı, Hz. Peygamber'in (s.a.a) mucizelerinden biri olarak nakledilmiştir.[17]

İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah Resulü (s.a.a) her yıl Nur Dağı'na çekilirdi. Onu ben görürdüm ve benden başkası da görmezdi.”[18]

Cahiliye döneminde de bu dağa saygı gösterilmekteydi. Avf b. Ehves ve Hz. Peygamber'in (s.a.a) amcası Ebu Talib’in şiirlerinde olduğu gibi, Cahiliye dönemi şiirlerinde de Nur Dağı'ndan yâd edilmiştir.[19] Nur Dağı'nda ilk itikaf eden kişi, Allah Resulü'nün (s.a.a) ceddi Abdulmuttalib idi.[20]

Hira Mağarası'nın Ziyareti

Bazı fakihler, Hira Mağarası'nı ziyaret etmeyi Hac amellerinin müstehaplarından biri olarak zikretmişlerdir.[21] Geçmişten bu güne insanlar Hira Mağarası'nı ziyarete gitmekte ve burada duaların kabul olduğu söylenmektedir.[22]

Kaynakça

  1. Kaidan, Tarih ve Asar-ı İslamiyi Mekke, s. 107.
  2. İbn-i Cübeyr, Rihletu İbn-i Cübeyr, s. 130; İbn-i Batuta, Rihletu İbn-i Batuta, c. 1, s. 158.
  3. İbn-i Cübeyr, Rihletu İbn-i Cübeyr, s. 192; Yakut Hamevi, Mucemu’l Buldan, kelimenin açıklaması; Fasi, Şifau’l Garam, c. 1, s. 280; Himyeri, er-Rovzu’l Muattar, s. 190.
  4. İbn-i Cübeyr, Rihletu İbn-i Cübeyr, s. 130; Kaidan, Tarih ve Asar-ı İslamiyi Mekke, s. 107; İbn-i Batuta, Rihletu İbn-i Batuta, c. 1, s. 158.
  5. Kaidan, Tarih ve Asar-ı İslamiyi Mekke, s. 107.
  6. Abdulgani, Tarihu Umerau Mekketu’l Mükerreme, s. 22.
  7. Yakut Hamevi, Mucemu’l Buldan, kelimenin açıklaması.
  8. Himyeri, er-Rovzu’l Muattar, s. 190.
  9. Hadimi, Rahnemayı Hac, c. 2, s. 157.
  10. Kaidan, Tarih ve Asar-ı İslamiyi Mekke, s. 108.
  11. Hadimi, Rahnamayı Hac, c. 2, s. 157.
  12. Kaidan, Tarih ve Asar-ı İslamiyi Mekke, s. 107 - 108.
  13. Ezraki, Ahbar-ı Mekke, c. 2, s. 288; Fasi, Şifau’l Garam, c. 1, s. 280; Nehrevali, Kitabu’l E’lam, s. 440.
  14. Heysemi, Mecmeu’z-Zevaid, c. 3, s. 288; Fasi, Şifau’l Garam, c. 1, s. 91.
  15. Kitab-ı Evvel Samuel Nebi, 1:25.
  16. Amuli, es-Sahih, c. 1, s. 197.
  17. İbn-i Hanbel, Müsned, c. 2, s. 419; Tabersi, el-İhticac, c. 1, s. 326; Makrizi, İmtau’l Esma’, c. 5, s. 57.
  18. Nehcü’l Belağa, tercüme: Seyyid Cafer Şehidi, Hutbe 192, s. 222.
  19. Bekri, "Mucem" kelimenin açıklaması; Fasi, Şifau’l Garam, c. 1, s. 281; Nehrevali, Kitabu’l E’lam, s. 440.
  20. İbn-i Esir, c. 2, s. 15.
  21. Şehid-i Evvel, ed-Durusu’ş-Şer’iyye, c. 1, s. 468; Sebzivari, Zahiretu’l Mead, s. 695; İbn-i Teymiyye, Mecmuu’l Fetava, c. 15, cüz: 26, s. 68.
  22. İbn-i Cübeyr, Rihletu İbn-i Cübeyr, s. 190; Fasi, Şifau’l Garam, c. 1, s. 199 ve 280.

Bibliyografi

  • İbn-i Esir, el-Kamil fi’t-Tarih.
  • İbn-i Batuta, Rihletu İbn-i Batuta, tahkik: Muhammed Abdulmunim Uryan, Beyrut, 1407 / 1987.
  • İbn-i Teymiyye, Mecmuu’l Fetava, tahkik: Mustafa Abdulkadir Ata, Beyrut, 1421 / 2000.
  • İbn-i Cübeyr, Rihletu İbn-i Cübeyr, tahkik: Hüseyin Nessar, Kahire, 1992.
  • İbn-i Hanbel, Müsnedu’l İmam Ahmed b. Hanbel, Beyrut, Daru Sadır.
  • Ezraki, Muhammed b. Abdullah, Ahbaru Mekke ve ma Cae fi-ha mine’l Asar, tahkik: Rüşdi Salih Melhas, Beyrut, 1403 / 1983, baskı ofset Kum, 1369.
  • Bekri, Abdullah b. Abdulaziz, Mucemu Me’sta’cem min Esmai’l Bilad ve’l Mevazi’, tahkik: Mustafa Sakka, Beyrut, 1403 / 1983.
  • Himyeri, Muhammed b. Abdullah, er-Rovzu’l Muattar fi Haberi’l Aktar, tahkik: İhsan Abbas, Beyrut, 1984.
  • Hadimi, Muhammed Hasan, Rahnemayı Hac ve Umre, Tahran, 1383.
  • Sebzivari, Muhammed Bakır b. Muhammed Mümin, Zahiretu’l Mead fi Şerhi’l İrşad, Tahran, 1273 – 1274, baskı ofset Kum.
  • Şehid-i Evvel, Muhammed b. Mekki, ed-Durusu’ş-Şer’iyye fi Fıkhı’l İmamiyye, Kum, 1412 – 1414.
  • Tabersi, Ahmed b. Ali, el-İhticac, tahkik: Muhammed Bakır Musevi Horsan, Necef, 1386 / 1966; baskı ofset Kum.
  • Amuli, Cafer Murtaza, es-Sihah min Sireti’n-Nebiyyi’l A’zam (s.a.a), Kum, 1403.
  • Abdulgani, Arif, Tarihu Umerau Mekketu’l Mukerreme: min 8 – 1344; Demeşk, 1413 / 1992.
  • Fasi, Muhammed b. Ahmed, Şifau’l Garam bi Ahbari’l Beledi’l Haram, Beyrut, Daru’l Kutubu’l İlmiyye.
  • Kaidan, Askar, Tarih ve Asar-ı İslamiyi Mekke-i Mükerreme ve Medine-i Münevvere, Tahran, 1384.
  • Makrizi, Ahmed b. Ali, İmtau’l Esma bima Li’n-Nebi (s.a.a) mine’l Ahvali ve’l Emvali ve’l Hafideti ve’l Meta’, tahkik: Muhammed Abdulhamid Nemisi, Beyrut, 1420 / 1999.
  • Nehrevali, Muhammed b. Ahmed, Kitabu’l İ’lam bi A’lami Beytullahi’l Haram, tahkik: Ali Muhammed Ömer, Kahire, 1425 / 2004.
  • Heysemi, Ali b. Ebu Bekir, Mecmeu’z-Zevaid ve Menbeu’l Fevaid, Beyrut, 1408 / 1988.
  • Yakut Hamevi, Mucemu’l Buldan.

Dış Bağlantılar