İmamiye

WikiShia sitesinden
(İsna Aşeri sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Şia
Şia.jpg
Usul-u Din (İnançlar)
Temel İnançlar Tevhid • Nübüvvet • Mead • Adalet • İmamet
Başka İnançlar İsmet • Velayet • Mehdiyet: Gaybet (Küçük Gaybet, Büyük Gaybet), İntizar، Zuhur, Ric'at ve Beda
Füruu Din (Amali İbadetler)
İbadet Hükümleri Namaz • Oruç • Hums • Zekat • Hac • Cihad •
Gayri İbadi Hükümler Emr-i Bil Maruf • Nehy-i Anil Münker • Tevella • Teberra
İçtihat Kaynakları Kitap (Kur'an) • Sünnet (Peygamber ve İmamların Rivayetleri) • Akıl • İcma
Ahlak
Faziletler Af • Cömertlik • Yardımlaşma •
Çirkinlikler Kibir • Ucb • Gurur • Haset
Kaynaklar İmam Ali'nin İmam Hasan'a Mektubu • Nehcü'l Belaga • Sahife-i Seccadiye •
Tartışmalı Konular
Peygamberin Halifesi • Şefaat • Tevessül • Takiye • Matem • Muta • Sahabenin Adaleti
Karakterler
Şia İmamları İmam Ali (a.s) • İmam Hasan (a.s) • İmam Hüseyin (a.s) • İmam Seccad (a.s) • İmam Bakır (a.s) • İmam Sadık (a.s) • İmam Kazım (a.s) • İmam Rıza (a.s) • İmam Cevad (a.s) • İmam Hadi (a.s) • İmam Askeri (a.s) • İmam Mehdi (a.s)
Sahabe

Hamza • Cafer b. Ebu Talib • Salmanı Farisi • Mikdat b. Esved • Ebu Zer Gaffari • Ammar Yasir • Malik Eşter • Muhammed b. Ebu Bekir • Akil • Osman b. Hanif • Ebu Eyyup Ensari • Cabir b. Abdullah Ensari • İbn Abbas • Abdullah b. Cafer • Huzeyme b. Sabit • Bilal • Yasir

Kadınlar:

Hatice • Fatıma (s.a) • Zeyneb • Ümmü Gülsüm Bint Ali • Esma Bint Ümeys • Ümmü Eymen  • Ümmü Seleme
 • Usulcular • Şairler •  •  •  •  •
Mekke-i Mükerreme ve Mescid-i Haram • Medine-i Münevvere، Mescid-i Nebi ve Baki • Beytü'l Mukaddes ve Mescid-i Aksa • Necef-i Eşref، İmam Ali Türbesi ve Kufe Mescidi • Kerbela-ı Mualla ve İmam Hüseyin Türbesi • Kazımeyn ve Kazımeyn Türbesi • Samarra ve Askereyn Türbesi • Meşhed-i Mukaddes ve İmam Rıza Türbesi • Şam ve Zeynep Türbesi • Kum ve Fatıma Masume Türbesi  • Şiraz ve Şah Çırağ • Rey ve Şah Abdu'l Azim
Dini Bayramlar
Fıtır Bayramı • Kurban Bayramı • Gadir Bayramı • Mebes Bayramı • Peygamberin Doğumu • İmamların Doğumu
Matemler
Fatıma Günleri • Muharrem (Muharrem Matemi, Tasua, Aşura ve Erbain)
Mübahele Olayı • Gadir-i Hum • Beni Saide Sakifesi • Fedek • Fatıma Evi Olayı • Cemel Savaşı • Sıffin Savaşı • Nehrevan Savaşı • Kerbela Vakıası • Sekaleyn Hadisi • Ehli Kisa • Tathir Ayeti • Şia Katliamları

Kur'an • Nehcü'l Belaga • Sahife-i Seccadiye
Kutub-u Erbaa: İstibsar • Kafi • Tehzibu'l Ahkam • Men La Yahduruhu'l Fakih

Fatıma Mushafı • Hz. Ali Mushafı • Esrarı Al-i Muhammed • Vesailu'ş Şia • Biharu'l Envar • el-Gadir • Mefatihu'l Cenan • Mecmeu'l Beyan • El-Mizan Tefsiri •
Şia Fırkaları
On iki İmam (İsna Aşeri) • İsmailiye • Zeydiye • Keysaniye

İmamiye (Arapça: الإمامية), adına Caferi ve İsna Aşeri (Onikicilik/On iki İmamcılık/On İki İmam Mezhebi) de denilen Zeydiye ve İsmailliye mezhepleri gibi Şia mezheplerinden biridir. İmamiye mensupları, Hz. Resulü Kibriya’dan (s.a.a) sonra 12 İmamın imametine inanmaktadır. İmamiye Şia’sı açısından, Şia kelimesi mutlak olarak kullanıldığında maksat İmamiye/Caferilik’tir, ancak bu kelime, kelam ilminde her üç Şia mezhebi de (İmamiye, Zeydilik ve İsmailiyye) kapsayan genel bir addır.

İmamiye terimi, tarihte farklılıklar göstermiştir. Dolayısıyla bu sözcüğü her dönemde kullanıldığı anlamda ele alıp değerlendirmek gerekir. Görünüşe göre, ikinci yüzyılın başlarında, muhaliflerince karalanmak ve kötülenmek için “Rafızi/Rafizlik” adıyla anılmıştır.[1] Bu sözcük bazı Şii rivayetlerde, bazen övgü niteliğinde kullanılmıştır.[2]

İmamiye Terimi

“İmamiye/İmamiyye” terimi, takipçilerine İmami denilen kelami bir kavramdır. Bu mezhep mensuplarına, On İki İmam Şiaları da denilmektedir. İtikat ve fıkıh açısından önemli özelliklere sahiptir. İnanç açısından imamın imamet, ismet ve Allah tarafından atanarak naspedilmesi gibi itikadi inançlara sahiptirler.[3]

Ebu’l-Hasan Aşari, İmamiye’yi Şia’nın bir kolu olarak bilmekte ve Ali bin Ebu Talib’in (a.s) imametinin nass yoluyla belirlendiği için mensuplarının imami olarak adlandırıldıklarını belirtmektedir.[4] (Yani, Peygamber açıkça onu (İmam Ali’yi) imam olarak tayin etmiştir). Şehristani, İmamiyye’nin Şia kollarından biri olduğunu belirtmekte ve şöyle yazmaktadır: “İmamiyye, Ali’yi (aleyhi selam) Peygamberden sonra kendi yerine açıkça tayin ettiğine inanan ve İslam ve dinde imamın tayin edilmesinden daha önemli bir şey olmadığına inanan kimselerdir.[5]

Ayrıca Bakınız

Kaynakça

  1. Örneğin Bkz. El-Kufi, Tefsiri Furatu’l-Kufi, s. 376.
  2. Örneğin Bkz. El-Kufi, Tefsiri Furatu’l-Kufi, s. 376; Berki, el-Mahasin, c. 1, s. 157.
  3. Bkz. El-Mufid, el-Fusulu’l-Muhtare, s. 296.
  4. El-Eşari, Makalatu’l-İslamiyyin, s. 87, 88.
  5. Eş-Şehristani, el-Milel ve’n-Nihel, c. 1, s. 162.

Bibliyografi

  • Dairetu’l-Maarif Bozorg İslami, c. 10, Tahran, Merkez Dairetu’l-Maarif Bozorg İslami, ş. 1380.
  • el-Emin, es-Seyyid Muhsin, A’yanu’ş-Şia, c. 1, tahkik ve tahric: es-Seyyid Hasan el-Emin, Beyrut, Daru’t-Taarif lil-Matbuat, m. 1998.
  • el-Berki, Ahmed bin Muhammed bin Halid, el-Mahasin, c. 1, tahkik: Seyyid Celalettin el-Hüseyni, Tahran, Daru’l-Kutubu’l-İslamiye, 1370.
  • el-Eşari, Ebu’l-Hasan, Makalatu’l-İslamiyyin ve’h-Tilafu’l-Musallin, Muhammed Muhyiddin Abdulhamid, el-Kahire, Mektebetu’n-Nahzetu’l-Mısrıyye, m. 1950.
  • eş-Şehristani, el-Milel ve’n-Nihel, tahkik: Muhammed Seyyid Gilani, Beyrut, Daru’l-Marifet.
  • Tabatabai, Seyyid Muhammed Hüseyin, Şia Der İslam, Kum, Defter İntişarat İslami, ş. 1383.
  • el-Kufi, Fırat bin İbrahim, Tefsir Fıratu’l-Kufi, tahkik: Muhammed el-Kazım, Tahran, müessese et-Tab’ ve’n-Neşr et-Tabiat li-Vezaratu’-Sikafet ve’l-İrşad İslami, m. 1990.
  • el-Mufid, el-Fusulu’l-Muhtare, tahkik: es-Seyyid Nurettin Caferiyan el-İsbahani, eş-Şeyh Yakub el-Caferi, eş-Şeyh Muhsin el-Ahmedi, Beyrut, Daru’l-Mufid lil-Tabaat ve Neşr ve Tevzi, m. 1993.

Dış Bağlantılar

Şablon:Şia Fırkaları