Seyyidu-s Sacidin

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Seyyidu-s Sacidin (Arapça: سَیّدُ السّاجِدین), secde edenlerin başı anlamına gelen bu lakap Şiilerin dördüncü imamı olan İmam Seccad’ın (a.s.) sıfatlarından biridir.[1] Şeyh Saduk İle-l Şera’e adlı kitabında İmam Seccad’a (a.s) çokça secde ettiğinden ötürü bu lakabın verildiğini İmam Bakır’dan (a.s) aktardığı şu hadisle nakletmektedir: Babam (Ali bin el-Hüseyin), şükür secdesini yerine getirmeden hiçbir nimeti anmazdı ve Kur’an okurken secde ayetine geldiğinde mutlaka secdeye giderdi. Allah üzerinden bir tehlikeyi veya bir belayı ortadan kaldırdığında hemen secdeye giderdi. Kıldığı her namazdan sonra secde ederdi ve iki kişinin arasındaki husumeti (dargınlığı) bitirip onları barıştırmayı başardığında secdeye ederdi. Secde etmekten ayaklarında ve kollarında çeşitli yaralanma ve zedelenme izleri görülürdü; Bu nedenle de ona Seccad deniyordu.[2] Seyit Nimetullah Cezayiri, aynı rivayette Seyyidu-s Sacidin sıfatını vermesinin nedeninin de bu olduğunu belirtir.[3] Ayrıca Bakır Şerif Kureşi, İslam tarihinde sadece İmam Seccad'ın (a.s) Seyyidu-s Sacidin lakabına sahip olduğunu belirtmektedir.[4]

İmam Seccad’ın (a.s) alnında ve bedeninin birçok bölgesinde secde izi bulunduğundan[5] Zülsefinat lakabına da sahiptir.[6] Hicri Kameri üçüncü yüzyıl tarihçilerinden Yakubi’nin aktardığına göre Ali bin Hüseyin (a.s), her gece bin rekat namaz kılardı.[7]


Ayrıca Bakınız


Kaynakça

  1. İbn-i Abi el-Thalac, Ehl-i Beyt Tarihi, H. 1410, s.131.
  2. Saduk, Şeriatın Nedenleri, 1385 Hicri Kameri, cilt 1, s.133.
  3. Cazayeri, Riyad el-Abrar, 1427 Hicri Kameri, 2. cilt, s.13.
  4. Kuraşi, Hayat el-İmam Zeyn el-Abidin, 1409 H., 1. cilt, s.187.
  5. Yakubi, Tarih el-Yakubi, Dar Sadr, 2. cilt, s. 303.
  6. Saduk, Şeriatın Nedenleri, 1385 Hicri Kameri, cilt 1, s.233.
  7. Yakubi, Tarih el-Yakubi, Dar Sadr, 2. cilt, s. 303.

Bibliyografya

  • Saduk, Muhammed ibn Ali, Şeriatın Nedenleri, Necef, el-Muktabah el-Haydariyya, 1385 Hicri Kameri.
  • Kurashi, Bakir Sharif, Hayat el-Imam Zayn el-Abidin, Beyrut, Dar el-Azva, 1409 H.
  • İbn-i Abi el-Thalac, Ehl-i Beyt Tarihi, Kum, el-Albay, 1410 H.
  • el-Cazairi, Seyyid Nematullah, Riyadh el-Abrar, Beyrut, Arap Tarihi Enstitüsü, 1427 Hicri Kameri.
  • Ya'kubi, Ahmad ibn Abi Ya'kub, Ya'kubi Tarihi, Beyrut, Dar Sader, Tarihsiz.