Ümmü Ebiha

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Ümmü Ebiha (Arapça: ‎أم أبيها) Hz. Fatıma’nın (s.a) künyesidir ve bazı kişilere de isim olarak verilmiştir.

Ümmü Ebiha; babasının annesi anlamına gelmektedir.

İmam Sadık’ın (a.s) babası İmam Bakır’dan (a.s) naklettiği rivayet üzerine Ümmü Ebiha, Hz. Fatıma’nın (s.a) künyesidir.[1]

Abdullah b. Cafer b. Ebi Talib’in “Ümmü Ebiha” adlı bir kızı vardı.[2]

Taberi’nin de dediği gibi, İmam Kazım’ın (a.s) da “Ümmü Ebiha” adında bir kızı vardı. [3]

Kaynakça

  1. İbn Eyyüp el-Baci el-Maliki, et-Ta’dil ve’t Tecrih, c. 3, s. 1498 ve 1499; Ebu’l Ferec el-İsfahani, Mekatulu’t Talibin, s. 29; İbn. El-Magazıli, Menakibu Ali b. Ebi Talib (a.s), s. 267; Biharu’l Envar, c. 43, s. 19.
  2. Tarihi Yakubi, tercüme: Ayeti, c. 2, s. 292.
  3. Tarihi Taberi, tercüme: Payende, c. 14, s. 5986.

Bibliyografi

  • Meclisi, Muhammed Bakır, Biharu’l-Envar, Daru İhyau’t-Turasu’l-Arabi, Beyrut, h.k. 1403.
  • İbn Eyyüp el-Baci el-Maliki, Süleyman b. Halef b. Sad, et-Ta’dil ve’t Tecrih, tahkik: el-Üstad Ahmed el-Bezzar, Naşir: Vezaretu’l Ovkaf ve’ş Şuunu’l İslamiyye – Merakeş.
  • İbn el-Megazıli, Menakibu Ali b. Ebi Talib (a.s), İntişaratu Sibtu’n Nebi (s.a.a), h.k. 1426 / h.ş. 1384.
  • Ebu’l Ferec el-İsfahani, Mekatulu’t Talibin, tahkik, tahkik ve işraf: Kazım el-Muzaffer, Necefu’l Eşref, Menşuratu’l Mektebetu’l Hayderiyye ve Metbuatuha, h.k 1385 / miladi 1965.
  • Yakubi, Tarihi Yakubi, tercüme: Muhammed İbrahim Ayeti, Tahran: Bongahı Tercüme ve Neşri Kitab, 2356 Pehlevi (CD Mektebetu Ehli Beyt (a.s) / 2).
  • Taberi, Muhammed b. Cerir, Tarihi Taberi, tercüme: Ebu’l Kasım Payende, Naşir: Esatir, h.ş. 1369 (CD Mektebetu Ehli Beyt (a.s) / 2).