Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

Seyyidetu Nisai'l-Alemin

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Seyyidetu Nisail’l-Alemin (Arapça: سيدة نساء العالمين), Hz. Fatıma’nın (s.a) lakaplarından biridir. Âlemlerin kadınlarının efendisi – iki cihan kadınlarının efendisi - manasına gelen bu lakap, Allah Resulü (s.a.a) tarafından Hz. Fatıma’ya bahşedilmiştir. İmam Ali de Hz. Zehra’ya bu lakabıyla hitap etmiştir.

Lakabın Hz. Resulullah Tarafından Bahşedilmesi

Ehlisünnet kaynaklarında Hz. Resulü Ekrem’in Hz. Fatıma’ya hitap ederek şöyle buyurduğu nakledilmiştir:

Ey Fatıma! Âlemlerin kadınlarının, bu ümmetin ve mümin kadınların efendisi olmaktan hoşnut olmaz mısın?[1]

Aynı şekilde “Âlemlerin kadınlarının efendisi / Seyyidetu Nisai’l-Âlemin” tabiri İmam Ali tarafından Hz. Zehra’nın kabri başında yaptığı konuşmalarda da kullanılmıştır.[2]

Ayrıca Seyyidetu Nisai’l-Âlemin lakabı, Varis Ziyareti, Aşura Ziyareti, Hz. Zehra’nın Ziyaretnamesi, İmam Rıza’nın Ziyaretnamesi ve Hz. Masume’nin ziyaretnamesi gibi ziyaretnamelerde de Hz. Fatıma Zehra’nın lakabı olarak zikredilmiştir.

Ehlisünnet Açısından En Üstün Kadın

Sebeki (Halebiyat’da), Suyuti, Nesai, Ebi Davud, Gazi Kutbu’d-din ve … gibi bazı Ehlisünnet alimlerinden nakledildiğine göre, Hz. Zehra birkaç delil esasınca alemdeki kadınların en üstünü ve efendisidir;

  • Hz. Resulü Ekrem’in hadisi: “Onu tanıyan tanıyor; tanımayan ise bilsin ki bu, Muhammed kızı Fatıma'dır. O, tenimin paresidir” (فاطمة بضعة منی)
  • Allah Resulünün Hz. Fatıma’yla yaptığı konuşması: “Ey Fatıma! Âlemlerin kadınlarının, bu ümmetin ve mümin kadınların efendisi olmaktan hoşnut olmaz mısın?” (أما ترضین أن تکونی سیدة نساء المؤمنین)
  • Sahabelerin en faziletlileri Peygamberin eşleridir” rivayetinin geçersiz, zayıf ve senetsiz olması.[3]

Kaynakça

  1. El-Müstedrek ale’s-Sahiheyn, c. 3, s. 170, hadis: 4740; Sahihi Müslim, c. 5, s. 57, hadis: 99; Usdu’l-Gabe, c. 7, s. 223, rakam 7175. Muntahabu Fezailu’n-Nebi ve Ehli Beytihi aleyhimusselam, mine’s-Sihahi’s-Sitte ve gayrihima mine’l-Kutubi’l-Mutebere inde Ehlis’s-Sünne kitabından naklen, s. 265.
  2. Kuleyni, Kafi (Usul), c. 1, Babu Muvellidi’z-Zehra, Tahran, El-Mektebetu’l-İslamiyye, h.k 1388, s. 381 - 382.
  3. Bu konunun Ehlisünnet arasındaki konumu hakkında daha fazla bilgi için: Muhammed Raci Kinas (Kennas), Hayatu Nisai Ehlibeyt (a.s), s. 660 - 663.

Bibliyografi

  • Muhammed Raci Kinas (Kennas), Hayatu Nisai Ehli’l-Beyt, Beyrut, Daru’l-Marife, et-Tab’atu’l-Uvla, 1429 / 2008.
  • İkbal Lahuri, Kulliyatı Eş’ari Farsi, Gazaller; Esrarı Hudi, Remzi Biyhudi, Yeni Gulşen-i Raz, Bendeğiname (Kulluk name), Payamı Meşrik (Şarktan Haber), Efkar (Fikir ve Düşünceler), Nakşı Ferenğ, Cavidname, Pes Çi Bayed Kerd (O zaman ne yapmalı), Misafir, Armağanı Hicaz (Hicaz Armağanı), Mukaddime ve Haşiye: Mahmud İlmi, Sazmanı İntişaratı Cavidan, h.ş 1366.
  • Muntahabu Fezailu’n-Nebi ve Ehlibeytihi aleyhimusselam, mine’s-Sihahi’s-Sitte ve gayrihima mine’l-Kutubi’l-Mutebere inde Ehlis’s-Sünne, seçme ve tahkik: Merkezu’l-Gadir li’d-Dirasati’l-İslamiyye, Beyrut, el-Gadir, 1423 / 2002.
  • Kuleyni, Muhammed bin Yakub, Kafi (Usul), Beyrut, Daru’t-Taaruf li’l-Matbuat, h.k 1419.