Tebbet Suresi

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Tebbet Suresi
Tebbet Suresi.png
Anlamı Kurusun, kahrolsun
Başka İsmi "Mesed" ve "Ebu Leheb"
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 6
Sure Numarası 111
Cüz 30
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 5
Kelime Sayısı 22
Harf Sayısı 81

Tebbet suresi (Arapça: سورة تبت), Kur’an-ı Kerim’in Mekke’de nazil olan surelerinden olup, Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 111. iniş sırasına göre ise Kur’an’ın 6. suresidir. Bu sure Ebu Leheb’in, Allah Resulünün (s.a.a) davetine cevap olarak, ona kötü söz kullandığı zaman nazil olmuştur.

Tebbet suresi Ebu Leheb’e (Küfrün önderlerinden ve her zaman Hz. Peygamber’in (s.a.a) düşmanlarından olan) lanet ve kınama ile başlamakta ve “Hammâlete’l-Hatab” (cehenneme odun taşıyan) olan Ebu Leheb’in eşini tevbih ve tahkirle son bulmaktadır.

Nüzul Sebebi

Abdulmuttalib’in oğlu ve Peygamber Efendimizin (s.a.a) amcası olan Ebu Leheb’in asıl ismi Abdu'l Uzza idi. Ebu Leheb Mekke'deki müşrik ve kâfirlerin önderlerinden biri, İslam, Kur’an ve Allah Resulünün (s.a.a) daimi düşmanlarının zümresinde yer almaktaydı.

Bir defasında Resulü Kibriya (s.a.a) İnzar Ayetinin (ve enzir aşirateke'l akrabîn; tercüme: En yakın akrabalarını uyar. Şuara Suresi, 214) nazil olmasından sonra Ebu Leheb ve Kureyş büyüklerinden birkaç kişiyi İslam’a davet etti; ancak Ebu Leheb Allah Resulüne (s.a.a) kötü söz kullandı ve bu sure de Ebu Leheb’e cevap olarak ve onu zelil etmek için nazil oldu.[1]

İsimleri

Tebbet suresine son ayetinde geçen mesed kelimesinden dolayı Mesed Suresi denmiştir.[2]

Kur’an-ı Kerim’deki bazı sureler başladıkları ilk kelimeyle adlandırılmışlardır. Tebbet suresi de adını başladığı ilk kelimeden yani Tebbet kelimesinden almıştır. (Tebbet yedâ ebi Lehebiv ve tebb; tercüme: Ebu Leheb'in iki eli kurusun, kendisi de yok olsun.) Bu sureye Tebbe Sureside deniştir.[3]

Tebbet suresinin diğer ismi Ebu Leheb’tir; zira bu surenin ilk ayetinde zikri geçmekte ve bu sure onun hakkında (Onu ve Kureyş büyüklerini İslam’a davet eden Allah Resulüne (s.a.a) kötü söz söylediği için)[4] nazil olmuştur.[5]



Önceki Sure
Nasr Suresi
Tebbet Suresi Sonraki Sure
İhlas Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Kur’an-ı Kerim, tercüme, açıklama ve sözcükler, Bahauddin Hurremşahi, s. 603.
  2. Kur’an-ı Kerim, tercüme, açıklama ve sözcükler, Bahauddin Hurremşahi, s. 603.
  3. Kur’an-ı Kerim, tercüme, açıklama ve sözcükler, Bahauddin Hurremşahi, s. 603.
  4. Şuara Suresi, 214.
  5. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1270.
  6. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Kur’an-ı Kerim, tercüme, açıklama ve sözcükler, Bahauddin Hurremşahi, Tahran: Cami, Nilufer, h.ş. 1376.