Öncelik: aa, kalite: v
linksiz
kategorisiz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

İkmal Ayeti

WikiShia sitesinden
(İkmal ayeti sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
İkmal Ayeti

الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتی‏ وَ رَضیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دیناً

Meali

Bugün size dininizi kemale erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve size din olarak İslam'ı seçip beğendim.

İkmal Ayeti (Arapça: آیة الاکمال) Gadir-i Hum hadisesi hakkında nazil olan ayetlerdendir ve Maide suresinin üçüncü ayetidir.

Nüzul Sebebi

Şia bu ayetin Gadir-i Hum’da Hz. Fahri Kainat Efendimize (s.a.a) nazil olduğu konusunda icma etmiştir. Çok sayıda büyük müfessir ve muhaddisin itiraf ettiklerine göre bu ayet, Hz. Ali b. Ebu Talib’in (a.s) Peygamber Efendimizden sonra fasılasız halife olduğuna delalet etmektedir. Örneğin:

Tabari, “Velayet” kitabında, İbn Merdeviye İsfahani, “Menakib-u Ali b. Ebu Talib”de, Suyuti, “Durru’l Mensur’da”[1] Hafız Ebu Naim İsfahani, “Ma nuzile fi Aliyyin”de Hafız Ebu Bekir Hatip Bağdadi, “Tarihi Bağdadi’de, Hafız Ebu Said Secistani, “Velayet” kitabında, Ebu’l Hasan b. Mağazili Şafii, “Menakib”inde…[2]

Ayetin Analizi

İkmal Ayeti

Yukarıda adları zikredilen muhaddis ve müfessirlerin ayet hakkında yaptıkları açıklamaların içeriği şu şekildedir: Tebliğ ayeti, Gadir-i Hum’da nazil olduğunda Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.a) Hz. Ali’yi (a.s) hilafet ve velayete atadı. Daha sonra İkmal ayeti nazil oldu ve sonra Peygamber Efendimiz (s.a.a) şöyle buyurdu:
«الله اکبر علی اکمال الدین و اتمام النعمه و رضی الرب برسالتی و ولایه علی بن ابیطالب من بعدی» ; “Dinin kemale ermesine, nimetin tamamlanıp benim risaletime ve Ali b. Ebu Talib’in benden sonra velayetine Rabbimin razı olmasına Allah-u Ekber.”[3]

Buna göre Hz. Ali’nin (a.s) velayeti konusu nazil olan son farizadır ve ondan sonra ikmal ayeti dışında bir ayet nazil olmamıştır.[4]

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. Ed-Durru’l Mensur, c. 2, s. 259.
  2. Seyyid Cevadi ve başkalarının nakline göre, Dairetu’l Maarif Teşeyyü, c. 1, s. 244-245.
  3. Tabari, Beşaretü’l Mustafa, s. 211; Hasani Esterabadi, Te’vilu’l Ayatu’z Zahire, s. 152; Hasakani, Şevahidu’t Tenzil, c. 1, s. 201; İbn Tavus, et-Taraif, c. 1, s. 146.
  4. Bahrani, el-Burhan, c. 1, s. 424.

Bibliyografi

  • Bahrani, Seyyid Haşim, el-Buran fi Tefsiri’l Kur’an, Kum, müessese el-Bi’set, k. 1415.
  • Hacı Seyyid Cevadi, Ahmed Sadr ve başkaları, Dairetu’l Maarif Teşeyyü, Tahran, neşr Şehit Said Muhibbi, ş. 13756.
  • Hasakani, Hâkim, Şevahidu’t Tenzil, müessese çap ve naşr, k. 1411.
  • Hüseyni Eterabadi, Seyyid Şerafettin, Te’vilu’l Ayatu’z Zahire, Kum, Camiatu’l Müderrisin, k. 1409.
  • Seyyid b. Tavus, et-Teraid, Kum, Hayyam matbaası, k. 1400.
  • Taberi, İmaduddin, Beşaretu’l Mustafa, Necef, Haydariye kütüphanesi, k. 1383.