"Zeynelâbidîn" sayfasının sürümleri arasındaki fark

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
("İbadet ehlinin süsü manasına gelen Zeynelâbidîn şiilerin dördüncü imamı İmam Seccad (a.s)’ın en meşhur lakabıdır. Zeynelâbidîn lakabı..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu)
 
(Aynı kullanıcının aradaki bir diğer değişikliği gösterilmiyor)
1. satır: 1. satır:
İbadet ehlinin süsü manasına gelen Zeynelâbidîn şiilerin dördüncü imamı [[İmam Seccad (a.s)]]’ın en meşhur lakabıdır.
+
İbadet ehlinin süsü manasına gelen '''Zeynelâbidîn''' lakabı, şiilerin dördüncü imamı [[İmam Seccad (a.s)]]’ın en meşhur lakabıdır.
Zeynelâbidîn lakabı İmam Seccad (a.s.)’a  
+
Zeynelâbidîn lakabı İmam Seccad (a.s)’a  
Çokça ibadet  eden züht sahibi bi şahsiyet olduğundan verilmiştir. <ref>Kureşi, hayat-ı el-imam zeyn el-abidin, cilt 1, 145-146 sayfa.</ref> Ehli sünnetin hadis alimlerinden Mâlik bin Enes’in naklettiğine göre İmam Seccad (a.s.) gece gündüz binlerce rekât namaz kılarak sürekli ibadetle meşgul olduğu için ona Zeynelâbidîn lakabı verildi. (2) Aynı nakilciden Seyyidülâbidîn lakabının da kullanıldığı aktarılmıştır. (3) Denilir ki İslam tarihinde [[İmam Seccad (a.s.)|Ali bin Hüseyin (a.s.)]] dışında kimseye Zeynelâbidîn lakabı verilmemiştir.(4)
+
Çokça ibadet  eden züht sahibi bi şahsiyet olduğundan verilmiştir. <ref> Kureşi, ''Hayat-ı el-İmam Zeynelâbidîn'', Cilt 1, Sayfa 145-146.</ref> Ehli sünnetin hadis alimlerinden Mâlik bin Enes’in naklettiğine göre İmam Seccad (a.s.) gece gündüz binlerce rekât namaz kılarak sürekli ibadetle meşgul olduğu için ona Zeynelâbidîn lakabı verildi. <ref> Zehebi, ''el İba'r'', Cilt 1, Sayfa 83.</ref> Aynı nakilciden Seyyidülâbidîn lakabının da kullanıldığı aktarılmıştır.<ref>Seduk, ''Alel Şerab'ı'', Cilt 1, Sayfa 132. </ref> Denilir ki İslam tarihinde [[İmam Seccad (a.s)|Ali bin Hüseyin (a.s.)]] dışında kimseye Zeynelâbidîn lakabı verilmemiştir.<ref> Kureşi, ''Hayat-ı el-İmam Zeynelâbidîn'', cilt 1, 187 sayfa.</ref>
  
Rivayetlere göre [[İlel El-Şeray’i]] ''kitabında'' nakledildiğine göre hicri ikinci yüzyılda İmam Seccad (a.s.) bu lakapla hatırlanırdı.(5) Ehli sünnetin hadis alimlerinden [[İbn-i Şehab Zühri]] Ali bin Hüseyin (a.s.)’dan rivayet naklettiğinde onu Zeynelâbidîn lakabıyla isimlendiriyordu. [[Süfyan bin Uyeyne]] (108-198 hicri) "Neden onu Zeynelâbidîn olarak adlandırıyorsunuz?" diye sorar. Zühri cevap olarak [[peygamberden]] bir rivayeti işaret eder kıyamet günü çağırıcı Zeynelâbidîn nerede diye nida eder, oğlum Ali bin Hüseyin safların arasından kalkıp yürürken görürüm. (6)
+
Rivayetlere göre [[İlel El-Şeray’i]] ''kitabında'' nakledildiğine göre hicri ikinci yüzyılda İmam Seccad (a.s.) bu lakapla hatırlanırdı. <ref>Seduk, ''Alel Şerab'ı'', Cilt 1, Sayfa 229-209. </ref> Ehli sünnetin hadis alimlerinden [[İbn-i Şehab Zühri]] Ali bin Hüseyin (a.s.)’dan rivayet naklettiğinde onu Zeynelâbidîn lakabıyla isimlendiriyordu. [[Süfyan bin Uyeyne]] (108-198 hicri) "Neden onu Zeynelâbidîn olarak adlandırıyorsunuz?" diye sorar. Zühri cevap olarak [[peygamber]]den bir rivayeti işaret eder kıyamet günü çağırıcı Zeynelâbidîn nerede diye nida eder, oğlum Ali bin Hüseyin safların arasından kalkıp yürürken görürüm.<ref>Seduk, ''Alel Şerab'ı'', Cilt 1, Sayfa 229-209. </ref> 
  
[[Keşf el-gumme]] ''kitabında'' senetsiz bir rivayette İmam Seccad (a.s.) "Zeynelâbidîn" olarak lakaplandırılmasıyla ilgili şöyle aktarılır: İmam Seccad (a.s.) bir gece yine mihrapta [[teheccüt]] namazı kılarlarken hazrete üç kez nida edildi:  أنْتَ زَینُ الْعابدین ;sen ibadet edenlerin süsüsün. " o günden sonta da halk arasında bu isimle anıldı.(7)
+
[[Keşf el-Gumme]] ''kitabında'' senetsiz bir rivayette İmam Seccad (a.s.) "Zeynelâbidîn" olarak lakaplandırılmasıyla ilgili şöyle aktarılır: İmam Seccad (a.s.) bir gece yine mihrapta [[teheccüt]] namazı kılarlarken hazrete üç kez nida edildi:  أنْتَ زَینُ الْعابدین ;sen ibadet edenlerin süsüsün." o günden sonta da halk arasında bu isimle anıldı.<ref>Erbeli, ''Keşf el-Gumme'', Cilt 2, Sayfa 619. </ref>
 +
 
 +
== Kaynakça ==
 +
{{Kaynakça}}

12.15, 27 Temmuz 2020 tarihindeki hâli

İbadet ehlinin süsü manasına gelen Zeynelâbidîn lakabı, şiilerin dördüncü imamı İmam Seccad (a.s)’ın en meşhur lakabıdır. Zeynelâbidîn lakabı İmam Seccad (a.s)’a Çokça ibadet eden züht sahibi bi şahsiyet olduğundan verilmiştir. [1] Ehli sünnetin hadis alimlerinden Mâlik bin Enes’in naklettiğine göre İmam Seccad (a.s.) gece gündüz binlerce rekât namaz kılarak sürekli ibadetle meşgul olduğu için ona Zeynelâbidîn lakabı verildi. [2] Aynı nakilciden Seyyidülâbidîn lakabının da kullanıldığı aktarılmıştır.[3] Denilir ki İslam tarihinde Ali bin Hüseyin (a.s.) dışında kimseye Zeynelâbidîn lakabı verilmemiştir.[4]

Rivayetlere göre İlel El-Şeray’i kitabında nakledildiğine göre hicri ikinci yüzyılda İmam Seccad (a.s.) bu lakapla hatırlanırdı. [5] Ehli sünnetin hadis alimlerinden İbn-i Şehab Zühri Ali bin Hüseyin (a.s.)’dan rivayet naklettiğinde onu Zeynelâbidîn lakabıyla isimlendiriyordu. Süfyan bin Uyeyne (108-198 hicri) "Neden onu Zeynelâbidîn olarak adlandırıyorsunuz?" diye sorar. Zühri cevap olarak peygamberden bir rivayeti işaret eder kıyamet günü çağırıcı Zeynelâbidîn nerede diye nida eder, oğlum Ali bin Hüseyin safların arasından kalkıp yürürken görürüm.[6]

Keşf el-Gumme kitabında senetsiz bir rivayette İmam Seccad (a.s.) "Zeynelâbidîn" olarak lakaplandırılmasıyla ilgili şöyle aktarılır: İmam Seccad (a.s.) bir gece yine mihrapta teheccüt namazı kılarlarken hazrete üç kez nida edildi: أنْتَ زَینُ الْعابدین ;sen ibadet edenlerin süsüsün." o günden sonta da halk arasında bu isimle anıldı.[7]

Kaynakça

  1. Kureşi, Hayat-ı el-İmam Zeynelâbidîn, Cilt 1, Sayfa 145-146.
  2. Zehebi, el İba'r, Cilt 1, Sayfa 83.
  3. Seduk, Alel Şerab'ı, Cilt 1, Sayfa 132.
  4. Kureşi, Hayat-ı el-İmam Zeynelâbidîn, cilt 1, 187 sayfa.
  5. Seduk, Alel Şerab'ı, Cilt 1, Sayfa 229-209.
  6. Seduk, Alel Şerab'ı, Cilt 1, Sayfa 229-209.
  7. Erbeli, Keşf el-Gumme, Cilt 2, Sayfa 619.