Öncelik: b, kalite: c
linksiz
kategorisiz
infobox'siz
navbox'siz
yönlendirmesiz
kaynaksız

"Beyyine Suresi" sayfasının sürümleri arasındaki fark

WikiShia sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
(Bibliyografi)
k
 
129. satır: 129. satır:
 
[[fr:Sourate al-Bayyina]]
 
[[fr:Sourate al-Bayyina]]
 
[[id:Surah Al-Bayyinah]]
 
[[id:Surah Al-Bayyinah]]
 +
[[de:Sure al-Bayyina]]
  
 
[[Kategori:Medeni Sureler]]
 
[[Kategori:Medeni Sureler]]

04:25, 7 Temmuz 2019 itibarı ile sayfanın şu anki hâli

Beyyine Suresi
Beyyine Suresi.png
Anlamı Apaçık delil
Başka İsmi "Beriyye", "Lem Yekûn", "Ehli Kitap", "Kıyamet"
Sınıfı Medeni
Nüzul Sırası 100
Sure Numarası 98
Cüz 30
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 8
Kelime Sayısı 94
Harf Sayısı 404

Beyyine suresi (Arapça: سورة البينة), Kur’an-ı Kerim’in Medine’de nazil olan surelerinden olup, Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 98 ve iniş sırasına göre ise, 100. suredir.

İsimleri

Beyyine suresi, birinci ayetinden dördüncü ayetine kadar olan bölümünde Beyyine’den (delil, hüccet, şahit, apaçık delil (belge), aydınlatıcı ve apaçık bir delil) bahsettiği için, bu isimle anılmıştır. Bu surenin diğer ismi ise, yaratılan ve mahlûklar manasına gelen ama daha çok insan için kullanılan “Beriyye”dir. Bu manasıyla 6 ve 7. ayette geçmektedir.

Ayrıca bu sure “Lem Yekûn” kelimesiyle başladığından dolayı “Lem Yekûn” suresi, ehli kitabın hikayesinden bahsettiği için de “Ehli Kitap” suresi olarak da zikredilmiştir. Kıyametteki durumu konu edinmesinden dolayı “Kıyamet” suresi olarak da adlandırılmıştır.

Özellikleri

Beyyine suresinin ayet sayısı 8 ve Basra karilerine göre ise, 9’dur. Ancak birinci görüş daha meşhurdur. Sure 94 kelime ve 404 harften ibarettir. Kur’an-ı Kerim’in Medine’de nazil olan surelerinden olup, Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 98 ve iniş sırasına göre ise, Kur’an’ın 100. suresidir. Lafız ve hacim bakımından “Mufassal” surelerden olup, Evsat surelerinin sonuncusudur. Yani Kur’an-ı Kerim’in kısa surelerindendir. Ayrıca 30. cüzün dördüncü hizbinin başında yer almaktadır.

Konuları

Beyyine suresi Namaz ve Zekâtın vacip olduğunu belirten iki fıkhi hükmü içermektedir. Bu sure İslam, vahiy ve Allah Resulünün (s.a.a) risaletinin hakkaniyetini kabul etmekte inat eden ve geç inanan ehli kitap kafirlerinden söz etmektedir. Daha sonra ehli kitaptan olan kafir ve müşrikleri yaratıkların en kötüsü ve cehennem ateşine müstahak bilmekte, Mümin ve Salihleri ise, yaratıklarının en iyisi olarak tanıttıktan sonra, onlara altlarından ırmaklar akan ve içinde sürekli olarak kalacakları Adn cennetlerini müjdelemektedir.[1]


Önceki Sure
Kadir Suresi
Beyyine Suresi Sonraki Sure
Zilzal Suresi

Ayrıca bakınız

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Danişname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1262.
  2. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, c.1, ş. 1392.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Danişname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.